ร่าน (แอปเปิ้นโซดา)

เธอไม่ได้ ‘ร่าน’ แต่คำว่า ‘ร่าน’ ติดตัวเธอมานับตั้งแต่คืนนั้น

เธอต้องเผชิญกับถ้อยคำหยาบคาย สายตาดูแคลน

เพราะคนที่ชื่อตรีธาร เพียงคนเดียว!

ทว่าถึงจะเกลียดเขา แต่เธอต้องกลับไปหาเขาเพื่อหาสาเหตุการตายของยาย

เพราะเขาคือผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง!



โปรย…

"เช้าแล้ว คุณออกไปก่อนเถอะ ถ้าสายกว่านี้จะมีคนมาเห็นนะ"

"มีคนเห็นแล้วทำไม" ดีเสียอีก มารดาจะได้กดดันให้เขาแต่งงานกับเธอเร็วๆ

"ไม่ได้ คุณมาทางนี้" กระถินตรงเข้ามาจับมือเขาแล้วลากไปประตูหลัง ตรีธารเดินตามไปง่ายๆ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอจับมือเขาเอง

"ฉันเป็นชู้เธอเหรอ ทำไมต้องให้ปีนกลับห้องด้วย ขืนตกลงไปแข้งขาหักจะทำยังไง"

"คุณเลิกพูดมากได้แล้ว รีบๆ กลับไปเลย" ตรีธารยืนนิ่ง เหมือนกลายเป็นก้อนหินไปแล้ว "คุณธาร ไปสิคะ"

เรื่องอะไรจะกลับไปง่ายๆ

"จูบก่อนสิ เดี๋ยวกลับ" เขาต่อรอง



*นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาดรามาและสะเทือนใจ โปรดอ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ*