ข้าขอปฏิเสธบทนางร้ายเจ้าค่ะ!

ในหีบสมบัติตระกูลมีหนังสือบันทึกเล่มหนึ่ง เขียนไว้ว่า
"ตระกูลของเรานั้นวิเศษ ส่วนใหญ่มีทายาทเป็นบุรุษทว่าเมื่อใดก็ตามที่มีบุตรีเกิดมา โลหิตของนางแสนวิเศษ หนึ่งหยดรักษาบาดแผล สองหยดรักษาพิษร้าย จงดูแลและรักษาของขวัญจากฟากฟ้านี้ให้ดี…"
ดูแลดีกับผีน่ะสิ ฉันผู้ซึ่งตายแล้วมาเกิดในนิยายเป็นนางร้ายของเรื่องและเป็นเจ้าของชะตาเลือดวิเศษนั่นด้วย
ยืนยันนอนยันเลยว่า ไม่ใช่ของขวัญแต่คือหายนะ!!!
บทบาทนี้แย่ขนาดไหนน่ะหรือ…
ทั้งเป็นสายเลือดของตระกุลขุนนางขั้นสูงทว่าถูกสลับตัวตั้งแต่ยังเป็นทารกอ้อแอ้มาเติบโตในครอบครัวยากจน บิดาติดการพนัน มารดาเชื่อฟังสามี ถูกรังแกไม่เว้นวัน เติบโตมามีนิสัยร้ายกาจนั้นไม่แปลกใจเลย
พอได้กลับเข้าตระกูลแท้จริง บิดา มารดากลับรักลูกไม่แท้อย่างนางเอกนิยายมากกว่าตนที่เป็นสายเลือดแท้
นางร้ายผู้นี้จึงอิจฉา หลอกใช้ผู้คนให้ทำร้ายนางเอกโดยใช้เลือดตนเองเป็นค่าตอบแทน
อืม…สุดท้ายจึงโดนคนจับตัวไปรีดเลือ_ดจนหมดตัว จบชีวิตน่าอนาถอย่างที่สุด!
เอาเถอะ นั่นมันคือเนื้อเรื่องในนิยายต้นฉบับ แต่นี่คือเนื้อเรื่องในชีวิตข้า
ชีวิตของใคร คนนั้นย่อมต้องเป็นคนลิขิตเองสิ นักเขียนอย่าเจือก!!!