เธอคือเพื่อน…และคนที่ฉันรัก

ในบ่ายฝนพรำ ฉันนั่งทบทวนความทรงจำเกือบสิบปีก่อน ย้อนกลับไปสู่ช่วงชีวิตนักศึกษาปีสุดท้าย กลุ่มเพื่อนคณะบริหารห้าคนใช้เวลาร่วมกันทั้งการเรียน การทำกิจกรรม และมิตรภาพ หนึ่งในนั้นคือ "ภู" ชายหนุ่มเงียบขรึมที่ฉันมักปะทะด้วยคำพูดและสายตา แม้จะใกล้ชิดกันจากกิจกรรมมากมาย ความสัมพันธ์กลับเต็มไปด้วยความอึดอัด คืนหนึ่งในร้านอาหารกึ่งผับ ความเมาและอารมณ์ทำให้เกิดเหตุการณ์ตึงเครียด เมื่อภูพยายามพาฉันกลับโดยไม่พูดอะไร เหตุการณ์นั้นกลายเป็นจุดเปลี่ยนของความรู้สึกที่ไม่เคยถูกพูดออกมา และเป็นอีกก้าวสำคัญของการเติบโตในชีวิตวัยเรียน