เสืออากาศนักรัก

ในสมรภูมิกลางเวหา ‘วาเลนไทน์’ คือร็อกสตาร์แห่งกองทัพ
ในสนามรัก เขาถอดเขี้ยวเล็บจากเสือมาเป็นแมวน้อยของ ‘วีนัส’
ศัลยแพทย์คนเก่งผู้ยื้อชีวิตเสืออากาศหนุ่มจากพญามัจจุราช
เส้นทางรักของชายหนุ่มกำลังไปได้สวย
ถ้าหากคนรักไม่ถูกฉุดเข้าไปพัวพันกับเรื่องทุจริต
โดยนักธุรกิจสวมหน้ากากนักบุญ
*****
ขณะที่วาเลนไทน์พากริพเพนออกปฏิบัติภารกิจปกป้องอธิปไตย
ไอ้หมอนั่นก็สบโอกาสเดินเกมกับยอดดวงใจของเขา
*****
ตัวอย่างในเรื่อง

"ขอบคุณนะคะที่รัก แต่วีกลัว..."
"กลัวอะไรเหรอครับ" เขาถามเสียงนุ่ม
"กลัวว่าจะรักคุณจนหมดใจ แล้วถ้าทุกอย่างมันไม่เป็นไปตามที่ฝัน..."
"ได้โปรด รักผมให้หมดใจ" วาเลนไทน์แตะปลายคางคนรักอย่างแผ่วเบา "แล้วผมจะเก็บรักษาหัวใจของคุณหมอเอาไว้เอง"
"ถ้าอย่างนั้น อย่าทำให้วีต้องเสียใจนะคะ" เธอพยักหน้าแล้วกระซิบเบาๆ ราวกับขอคำมั่นจากเขา
"ผมสาบาน..." เขาตอบหนักแน่น ดวงตาคมกริบสบประสานกับเธอโดยไม่หลบเลี่ยงสักนิด ก่อนจะประทับริมฝีปากลงจุมพิตกับคนที่เขารัก
จุมพิตนั้นแผ่วเบา อ่อนโยน เปี่ยมไปด้วยความรักและความเข้าใจ ไม่ใช่จุมพิตที่เร่าร้อนในทีแรก...
ก่อนจะค่อยๆ กดริมฝีปาก แผ่วเบากลายเป็นหนักแน่น อ่อนโยนกลายเป็นร้อนแรง แววตาที่หวานละมุนเริ่มที่จะดุดัน ทั้งหมดนั้นคือความปรารถนาที่เขาสะกดกลั้นเอาไว้ และมันก็กำลังจะทลายออกมาราวกับลาวาที่ปะทุจากปล่องภูเขาไฟ...
ศัลยแพทย์คนเก่งตัวเกร็งกำเสื้อเขาแน่นไปแล้ว ร่างบอบบางกระตุกตามจังหวะที่เขาบดจูบหนักขึ้น กลิ่นโซจูจางๆ กรุ่นอยู่ระหว่างที่ลิ้นสากของเขาสอดลึกเข้ามาในโพรงปากแสนหวานของเธอ
"วันนี้ผมคงอดใจไม่ไหว" วาเลนไทน์ถอนริมฝีปากออกชั่วขณะ "ผมสัญญา...ว่าจะไม่หนีหายไปไหน"
วาเลนไทน์ค่อยๆ เลื่อนริมฝีปากไปตามแก้มบางใส ไล้ไปยังซอกคอที่ขาวสะอาดเกลี้ยงเกลา กลิ่นหอมอ่อนๆ ตรงนั้นทำให้เขาแทบคลั่ง เผลอจุมพิตหนักๆ ลงบนผิวเนียน จนเห็นเป็นรอยแดงจางๆ ราวกับจะประทับตราว่าเธอเป็นของเขาเพียงคนเดียว
"อืม..." ไอ้เสือครางอย่างพอใจ ก่อนจะโอบกอดร่างของคนรักเอาไว้แนบแน่น แล้วพาเธอไปยังตำแหน่งที่คิดว่าเหมาะที่สุดกับการดูดาวในคืนนี้
"วาเลนไทน์ คุณจะพาฉันไปไหนคะ" คุณหมอคนสวยหันซ้ายหันขวา
"ก็พาที่รักมาดูดาวไงครับ คุณแค่เอนหลังพิงตรงนี้ ที่เหลือผมจะดูแลต่อเอง" เสียงทุ้มของเขาแหบพร่า แล้วค่อยๆ ประคองร่างเธอให้พิงกับขอบกระจก "ไม่ต้องกลัวนะครับ ที่นี่มีแค่เราสองคนเท่านั้น"