ฉู่เหยียน! ข้าจะทำให้ท่านอุ่นขึ้นเอง

เขาเย็นชา ร่ำรวย และเป็นที่หมายปองของหญิงสาวทั้งเมืองหลวง นางสดใสร่าเริง และไม่คิดยอมแพ้ต่อความเย็นชานั้น... ในเมื่อแต่งแล้ว นางก็จะตื๊อให้ถึงที่สุด!

ฉู่เหยียน
เขาคือองครักษ์ลับของฮ่องเต้ และชายผู้ร่ำรวยที่สุดในแผ่นดิน เขามีนิสัยเย็นชา สุขุม อันตราย เงียบขรึม ปิดบังความรู้สึก
ในสายตาของโลก… เขาคือคุณชายแห่งตระกูลฉู่ บุรุษผู้ร่ำรวยที่สุดในยุทธภพ ดำเนินกิจการมากมายตั้งแต่โรงประมูล ร้านค้า ไปจนถึงโรงน้ำชา หากเอ่ยนาม "ฉู่เหยียน" ไม่มีผู้ใดกล้าลบหลู่
แต่ในเงามืด… เขาคือองครักษ์ลับของฮ่องเต้ นักฆ่าผู้ไร้หัวใจ ผู้ถือดาบอยู่ในเงามืดและสะสางทุกศัตรูของแผ่นดิน ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร มาจากไหน หรือจะปรากฏตัวเมื่อใด
"อย่าก้าวล้ำเส้นข้า… หากเจ้ายังอยากมีชีวิตอยู่"

ไป๋หรง
คุณหนูรองแห่งตระกูลไป๋ ภรรยาของฉู่เหยียน มีนิสัยร่าเริง ดื้อดึง อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ ฉลาดเป็นกรดและขี้อ้อน(โดยเฉพาะกับฉู่เหยียน)
ไป๋หรงเป็นบุตรสาวคนรองของตระกูลไป๋ แม้จะเกิดมาในตระกูลที่สูงศักดิ์ แต่นางกลับไม่ใช่หญิงสาวที่ถูกเลี้ยงมาให้อ่อนแอและว่าง่าย นางร่าเริง ดื้อรั้น และชอบทำให้คนอื่นปวดหัว
"สามีเย็นชาแล้วอย่างไร? ข้ากอดทุกวันเดี๋ยวก็อุ่นเอง!"

"ไป๋หรง" คุณหนูรองแห่งตระกูลไป๋ ถูกบิดาสั่งให้แต่งงานกับ "ฉู่เหยียน" ชายหนุ่มผู้เย็นชาและลึกลับแห่งแคว้นเฟิ่งอวิ๋น แถมเขายังเป็นคุณชายผู้ร่ำรวยที่สุดในแคว้นอีกต่างหาก เพื่อเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูล แต่แทนที่ไป๋หรงจะแสดงท่าทีโศกเศร้าหรือหวาดกลัวว่าต้องแต่งกับบุรุษที่ขึ้นชื่อว่าไร้หัวใจ ไป๋หรงกลับตื่นเต้นเสียยิ่งกว่าสาวน้อยที่ได้ของขวัญชิ้นใหญ่
ตั้งแต่วันแรกของการแต่งงาน ไป๋หรงก็เริ่มต้นภารกิจ "พิชิตใจสามี" ด้วยพลังแห่งความสดใสและความตื้อเก่งของนาง ไม่ว่าจะเป็นการพยายามทำอาหารให้เขาเอง (แม้ว่ามันจะไหม้เกรียมทุกครั้ง) การทำของขวัญแปลกๆ ให้ หรือแม้กระทั่งพยายามใช้กลอุบายให้ฉู่เหยียนหึงหวง (ซึ่งมักจบลงด้วยความล้มเหลว แต่นางก็ไม่ยอมแพ้!)
ในขณะที่ฉู่เหยียนพยายามเมินเฉย ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ และคิดว่านางเป็นเพียง "ภาระ" ที่ต้องรับผิดชอบ เขากลับพบว่าตัวเองเริ่มชินกับเสียงเจื้อยแจ้วของนางที่ตามติดทุกที่ รวมถึงรอยยิ้มสดใสที่ค่อยๆ ละลายน้ำแข็งในใจเขา
แต่เมื่อศัตรูการเมืองเริ่มขยับตัว และเงาแห่งแผนร้ายพยายามเล่นงานไป๋หรง ฉู่เหยียนจึงตระหนักได้ว่า… "ความเย็นชา" ของเขาไม่สามารถปกป้องนางได้อีกต่อไป และบางที... นางอาจไม่ได้เป็นเพียงภาระที่เขาต้องแบกรับ แต่เป็นสิ่งเดียวที่เขาไม่อาจเสียไปได้