ปรัชญาว่าด้วยธาตุแท้ของมนุษย์ (On Human Nature)

ในช่วงที่ความจริงของมนุษย์ถูกปกคลุมด้วยม่านแห่งมายา ม่านที่เราทุกคนต่างสวมใส่เพื่อดำรงชีวิตอยู่ในสังคม อาเธอร์ โชเปนเฮาเออร์คือผู้ที่ยอมเสี่ยงฉีกม่านนั้นออก เพื่อพาเรามอง "ธรรมชาติของมนุษย์" ด้วยดวงตาที่ไม่หวาดกลัวต่อความมืดและไม่ลุ่มหลงในแสงจอมปลอมของโลก
On Human Nature คือผลงานที่เขาบรรจงถ่ายทอดสิ่งที่เขามองเห็นเมื่อม่านมายาถูกฉีกทิ้งภาพของมนุษย์ที่ซับซ้อน เปราะบาง เต็มไปด้วยความอยาก ความกลัว และแรงขับที่เราไม่กล้ายอมรับว่ามันกำกับชีวิตเราอยู่ทุกลมหายใจ หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่บทสรุปที่ปลอบประโลมผู้อ่าน หากคือกระจกใสที่สะท้อนตัวตนของเราตามความเป็นจริง ทั้งด้านที่เราภูมิใจ และด้านที่เราอยากซ่อนเร้นไปตลอดกาล โชเปนเฮาเออร์ต้องการให้กระจกนี้ไม่ใช่เพียงเครื่องเปิดโปง แต่เป็นเครื่องปลดปล่อย
ปลดปล่อยเราให้หลุดจากความหลงผิดว่าเรานั้นประเสริฐเพียงใด
ปลดปล่อยจากภาพลักษณ์ที่เราสร้างขึ้นเพียงเพื่อให้โลกยอมรับ
ปลดปล่อยจากคำหลอกลวงที่เราบอกกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
โดยแก่นแล้ว เขาต้องการให้เรา "รู้จักตนเองอย่างแท้จริง" ซึ่งเป็นรากฐานของปัญญาและเสรีภาพทุกประการ
ในหนังสือเล่มนี้ เราจะพบกับมุมมองอันคมกริบของเขาที่มีต่ออัตตา ผู้ปกครองลับในใจมนุษย์รวมถึงธรรมชาติของความเห็นแก่ตัว ความหลงใหลในอำนาจ ความริษยา และความคาดหวังที่เกินจริงต่อโลก เขาเผยว่า ความบกพร่องของมนุษย์ไม่ใช่ความผิดส่วนบุคคล หากเป็นโครงสร้างที่ฝังลึกอยู่ในธรรมชาติของชีวิตเอง และการยอมรับมันอย่างสงบเป็นจุดเริ่มต้นของความเข้าใจลึกซึ้ง แต่ภายใต้ความตรงไปตรงมาที่ไร้การปรุงแต่งนั้น ยังซ่อนเมตตาอันแผ่วเบา เมตตาที่เกิดจากการตระหนักว่า มนุษย์ทุกคนล้วนพยายามดิ้นรนท่ามกลางแรงขับเดียวกัน แม้จะต่างรูปแบบกันในวิถีชีวิต โชเปนเฮาเออร์มิได้หัวเราะเยาะข้อบกพร่องของมนุษย์ เขาเพียงนำมันขึ้นมาให้เห็น เพื่อให้เรา "อยู่กับความจริงโดยไม่หวาดกลัว"
On Human Nature จึงเป็นบทสนทนาที่ซื่อสัตย์ที่สุดระหว่างปราชญ์กับผู้อ่าน เป็นการพาเราเดินลงสู่ชั้นลึกที่สุดของความเป็นมนุษย์ โดยไม่มีการปลอบใจ มีเพียงความหวังแบบเรียบเงียบความหวังที่เกิดจากการยอมรับตนเองและผู้อื่นตามที่เป็น
เพราะเมื่อมนุษย์มองเห็นหัวใจของตนอย่างแจ่มชัดแล้ว
ความกรุณาย่อมเกิดขึ้นโดยไม่ต้องบังคับ
ความสงบย่อมผุดขึ้นจากความเข้าใจ
และความเป็นอิสระย่อมงอกงามเมื่อภาพลวงสลายไปหมดสิ้น
"ผู้ที่เข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ ย่อมไม่แปลกใจกับใคร ไม่คาดหวังสิ่งเกินจริง และมีชีวิตด้วยใจที่สงบกว่าผู้อื่น"
On Human Nature จึงเป็นทั้งคำเตือนและคำปลอบ เป็นแสงเทียนเล่มเล็กในห้องอันมืดมิดของจิตใจมนุษย์ ซึ่งแม้จะไม่สว่างจ้า แต่ก็เพียงพอให้เราเห็นเส้นทางที่เคยซ่อนเร้น เส้นทางสู่ปัญญาและความสงบของผู้ที่กล้าเผชิญกับความจริง

รวีร์ วรกิตติกุล
ผู้แปล