เวคินบัญชารัก

เขาไร้เสน่ห์ถึงขั้นเด็กบ้าต้องมาขอยกเลิกการแต่งงานเลยหรือน่าอายชะมัด คนอย่างเวคินไม่เคยถูกผู้หญิงปฏิเสธ แต่ยัยกระต่ายตื่นตูมกล้ามากที่ทำแบบนี้กับเขา!
"คือ..อัยจะมาคุยเรื่องของเราค่ะ"
"เรื่องของเรา ?"
"เรื่องที่คุณป้าอรุณาไปคุยกับคุณลุงคุณป้าค่ะ"
"เธออยากแต่งงานกับฉันให้เร็วขึ้นเหรอ"
"ไม่ใช่ค่ะ คือเรายกเลิกสิ่งที่ผู้ใหญ่คุยกันไว้ดีกว่ามั้ยคะ"
"ทำไม"
เวคินสวนกลับทันควันเธอกล้าดีอย่างไรถึงได้ปฏิเสธที่จะแต่งงานกับผู้ชายที่เพอร์เฟคแบบเขา
*************************
"เธอมีแฟนหรือเปล่า"
"เอ่อ..ไม่มีค่ะ"
"ดี ฉันไม่ชอบแย่งของใคร"
"แต่คุณเวคินมีผู้หญิงเยอะ อัยจะบาปมั้ยคะถ้าเราแต่งงานกัน"

เวคินเกือบจะหลุดหัวเราะออกมากับคำถามใสซื่อของสาวน้อยที่ไม่ประสีประสา
"ฉันไม่ได้แต่งงานกับผู้หญิงพวกนั้นซะหน่อย แค่สนุกกันเฉยๆ แลกเปลี่ยนผลประโยชน์เธอรู้จักมั้ย"
"ถ้าคุณเวคินรักสนุกเราไม่ควรแต่งงานกันนะคะ"
"หึงฉันเหรอ"
****************
"จะดิ้นทำไมหรือว่าอยากให้ฉันทำแบบที่เธอเห็นที่โซฟา"
เวคินโอบกระชับเอวอัยวาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เขาต้องการแกล้งคนพยศ
"เปล่านะคะ"
"ดีงั้นก็นั่งเฉยๆ ตกใจเหรอที่เห็นแบบนั้น"
"ใครไม่ตกใจก็แปลกแล้วค่ะ ทำไมพวกเขาถึงกล้าทำแบบนั้นในที่สาธารณะคะ ไม่อายฟ้าดินบ้างเลยหรือไง"
อัยวาตำหนิชายหญิงคู่นั้นที่ระเริงรักกันไม่แคร์สถานที่ ถึงจะเป็นผับแต่ก็ไม่ควรทำอะไรที่มันโจ่งแจ้งแบบนั้นเธอละอายใจแทนเหลือเกิน
"หัวเราะทำไมคะมันตลกมากหรือไง หรือว่าคุณก็เป็นพวกชอบเอ้าท์ดอร์ทำอะไรกับผู้หญิงในที่โล่งแจ้ง"
อัยวามองเวคินด้วยความหวาดระแวงหรือว่าเขาจะเป็นพวกมีรสนิยมทางเพศแบบนี้
"ถ้าฉันชอบแบบนั้นล่ะ"
เวคินแสร้งตีหน้าขรึมจริงจังขึ้นเขาอยากแกล้งยัยกระต่ายน้อยที่อยู่บนตัก
"โรคจิต อัยไม่ยอมหรอกนะคะ"
"งั้นแสดงว่าทำในห้องนี้ได้ใช่มั้ย"
เวคินถามพลางลูบไล้กรอบหน้าอัยวาแล้วยกยิ้มมุมปาก ทำเอาอัยวาขนกายลุกชันไปทั้งตัว
"มะ..ไม่ได้ค่ะ คุณก็ไปทำกับคู่ขาคุณสิ ตอนอยู่ข้างล่างเห็นมองคุณกันตาละห้อยเลย"
"แบบนี้เขาเรียกว่าหึงหรือเปล่าน้า.."
"มะ..ไม่ได้หึงค่ะ เพราะคู่ขาของคุณเวคินต้องรู้ใจคุณมากกว่าอัยอยู่แล้ว และอัยจะไม่ทำอะไรโรคจิตมีอะไรกันในที่โจ่งแจ้งแน่นอน"
"ฉันกำลังจะแต่งงานกับเธอจะไปทำอะไรกับคนอื่นได้อย่างไงบาปตายเลย"
"คุณเวคินรู้จักบาปบุญคุณโทษด้วยเหรอคะ"