ดอกไม้กลางเงา

ฟู่อวี้หลินนางเกิดมาก็ขาดมารดาตั้งแต่เกิดเพราะมารดาร่างกายอ่อนแอ คลอดนางออกมาก็สิ้นใจจากไป บิดาของนางจึงแต่งงานใหม่ แต่ครอบครัวใหม่สำหรับนางนั้นเหมือนฝันร้ายต่างหาก น้องสาวตัวร้ายก็มักหาเรื่องกลั่นแกล้งนางตลอด
นางหลงรักปักใจต่อซื่อจื่อมู่หรงจิ่งเหอจนหมดหัวใจ เพราะในอดีตเขาเคยช่วยเหลือนางจากเหล่าคุณชายเสเพลเอาไว้นับตั้งแต่นั้นมานางจึงมองเขาเป็นเหมือนดั่งผืนฟ้าสำหรับนางแม้สหายของนางหวังดีตักเตือนนางเท่าไหร่ว่าซื่อจื่อหาใช่บุรุษดีอะไร แต่นางก็ยังหลับหูหลับตาตามอบความรักให้แก่เขาเรื่อยมา

แต่ซื่อจื่อมูหรงจิ่งเหอนั้นถูกใจไป๋อิงเย่วมากกว่าจึงมองข้ามความรักที่นางคอยมอบให้เขามีแต่จะสาดถ้อยคำทำร้ายจิตใจของนางเสียมากกว่า แม้ว่าการกระทำของเขาจะทำให้อวี้หลงเจ็บตัวและใจมากแค่ไหนก็ตาม

ซื่อจื่อมู่หรงจิ่งเหอก็ไม่เคยชายตามองมาที่นางเลยสักครั้งแต่เมื่อมีเหตุการณ์ที่พลิกพลันเกิดขึ้นทำให้ซื่อจื่อมู่หรงจิ่งเหอเกิดมีสัมพันธ์เกินเลยกับอวี้หลงทุกอย่างในใจที่ซื่อจื่อเคยรู้สึกกับนางจึงค่อยๆเปลี่ยนไป

แต่อวี้หลินผู้น่าสงสารที่ถูกซื่อจื่อมู่หรงจิ่งเหอกระทำอย่างไม่เห็นค่าจะยอมใจอ่อนให้แก่ซื่อจื่ออีกครั้งหรือไม่ เมื่อความรักที่นางเคยมอบให้แก่เขามันค่อยๆจางหายไปจากใจของนางทีละน้อยจากการที่ถูกซื่อจื่อกระทำต่อนางเรื่อยมา

“ซื่อจื่อท่านจงกลับไปเถอะเจ้าคะ ข้าขออยู่ที่นี้อย่างสงบสุขเถอะข้าไม่ต้องการกลับไปอยู่ข้างกายของท่านอีกแล้ว ปล่อยข้ากับลูกไปได้หรือไม่ได้โปรดเถิดเจ้าคะ”