เมื่อขุนนางเทพเช่นข้ากลายเป็นตู๋ลวี่เซ่อผู้น่ารังเกียจ

"เหวินเหิงเยว่ทำผิดกฎสวรรค์อย่างใหญ่หลวง ลงพิภพมนุษย์โดยมิได้รับอนุญาต ตัดฉวนอินโดยพลการ ไม่บอกเหตุผล ไม่ติดต่อผู้ใด โทษตามกฎแห่งฟ้าข้อที่สองพันยี่สิบแปด ว่าด้วยการแอบลงสวรรค์โดยมิแจ้งข่าวคราวและเหตุผล ตรึงด้วยตรวนทองคำ ดับดวงจิตสลายวิญญาณเป็นเวลาสามพันปี"

ขุนนางเทพกาลเวลาผู้สำราญ วัน ๆ มิทำการอันใด นอกจากดื่มสุรา เกียจคร้านให้โดนลงโทษ จนวันหนึ่งท้องฟ้าแตกเป็นริ้ว จันทราสองดวงมาบรรจบกันในรอบหลายพันปี เขากลับซุ่มซ่ามทำกระดิ่งกาลเวลาตก เป็นเหตุให้เขาทำผิดกฎ แอบลอบลงสวรรค์

หลังจากนำกระดิ่งกาลเวลากลับคืนสวรรค์ ย่อมไม่พ้นรับโทษทัณฑ์

หากแต่ผู้ใดจะไปคาดคิดว่า หลังจากรับโทษที่ควรดับสูญ ดวงจิตกลับลอยไปสวมร่างปีศาจพิษกู่น่ารังเกียจอย่าง "ตู๋ลวี่เซ่อ" ที่ขึ้นมาก่อกวนบนสวรรค์เข้า

ทว่าความโชคร้ายมิได้จบเพียงเท่านั้น เพราะสิ่งที่เรียกว่า 'โชคร้าย' ที่แท้จริงคือ...

เมื่อตัวน่ารังเกียจตู๋ลวี่เซ่อคนเก่า พลางไปก่อเรื่องที่แดนวารีีม่วงมรณะ เขตการปกครองของราชาปีศาจที่ต่างเลื่องลือไปทั้งสามภพว่า 'แดนที่มีขาไป ไม่มีขากลับ ศพหาย แม้แต่วิญญาณก็มิอาจมีวาสนาโผล่ในปรโลก' อย่าง "หลงจื่อซาน" เจ้าสมุทรม่วงผู้สูงศักดิ์
-----
"หลงซยง มิใช่ข้าไม่อยากเป็นสมุนใต้อาณัติท่าน แต่นอกจากเป็นมือเป็นเท้าให้ท่าน ไม่มีสิ่งอื่นที่ท่านต้องการจากข้าแล้วหรือ?"

"ข้าให้เวลาเจ้าสามวัน คิดเสียว่าจะเป็นสมุนใต้อาณัติข้าหนึ่งปี หรือจะเป็นคณิกาให้ข้ากระทำจนลมหายใจโรยริน สลบไสลอยู่บนเตียง! พอครบกำหนดข้าจะมาเอาคำตอบ"
-----
-นิยายเรื่องนี้เป็นแนวกำลังภายใน กล่าวถึง สวรรค์ เทพเซียน ภูตผีปีศาจ 57 ตอนหลัก ตอนพิเศษ 7 ตอน (เล่มเดียวจบ)
-แนะนำให้อ่านใน readAwrite หรืออ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อขอรับ