วาสนาพริ้มพรายเป็นของคีรัน

‘อดีตนักแข่งรถฝีมือดี เพราะเกิดอุบัติเหตุทำให้เขาต้องเสียการมองเห็น (สี) อย่างถาวร’

สำหรับคนตาบอดสี : ไม่ใช่ว่า..โลกของเขาทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นสีขาวดำ แต่ทุกสีที่เคยสดใสในความทรงจำของเขา มันก็แค่ "จางลง" กว่าเดิม และทำให้หลายครั้งเขาแยกสีไม่ออก รวมถึงไฟในห้อง คีรันไม่เคยรับรู้ด้วยซ้ำว่าความสว่างในความมืดมันเป็นยังไง..?

ในฐานะลูกชายคนโตของ -ศิวธีรานันท์-

'ขอโทษสำหรับทุกอย่างที่เคยทำผิดพลาด....และขอโทษที่ย้อนกลับไปแก้ไขมันไม่ได้เช่นกัน ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเชื่อคำพูดของป๊า ชีวิตของผมคงจะดีกว่านี้'

และในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง...()

ตลอดสามปีที่ผ่านมาคีรันต้องอยู่กับความรู้สึกผิดที่ไม่เคยได้รับการอภัย….ในทุกๆ วันเขาไม่เคยได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเลยสักครั้ง

ไม่ต่างอะไรกับกระต่ายที่หลงอยู่ในทุ่งหญ้า ก่อนจะได้เจอกับดอกทานตะวันที่ทำให้ความโดดเดี่ยวถูกโอบล้อมด้วยความอบอุ่นของเธอแทน…

'มากกว่าคำว่าขอบคุณที่ผมอยากเอ่ยกับเธอมาตลอด ก็เป็นความรักที่ผมตั้งใจจะมอบให้เธอหลังจากนี้.. ซึ่งจะมีแค่เธอเท่านั้นที่จะได้รับมัน'