ผู้พิทักษ์ที่รักเธอ จบ

ผู้พิทักษ์ที่รักเธอ
โปรย

"เดี๋ยวขอจูบเรียกขวัญก่อน" เขาบอก ทำเอาเธอตาโต
"คะ?" เธอถามเสียงกระเส่ารู้ดีว่าไม่อาจหนีไปจากสถานการณ์ที่น่าอับอายนี้ได้ง่ายๆ เธอดันอกเขาเบาๆ
"อย่าคะ"
"อย่าอะไร ยังไม่ได้ทำอะไรเลย" เขาพูดเสียงทุ้ม ก่อนจะค่อยๆขยับหน้าลงมาใกล้ๆ จนหญิงสาวแก้มร้อนผ่าว
"อื้อ..."
เธอไม่มีโอกาสได้พูด เพราะริมฝีปากของเขาสัมผัสกับเรียวปากเธอ
ในตอนแรกนั้น เธอรู้สึกตกใจ
แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเสียวซ่านไปทั้งร่าง จนอ่อนเปียกไปหมด ไม่มีแรงขัดขืน ขาสั่นระริกจะทรงตัวยืนไม่ไหว ดีที่เขาโอบเอวเอาไว้
โอ๊ย...นี่คือจูบแรกในชีวิตโศสิกา
ทำไมมันถึงชวนตื่นเต้นแบบนี้ โศสิกาหลับตาปี๋ทำอะไรไม่ถูก
รุจิโรจน์ถอนริมฝีปาก โศสิกาก้มหน้ามมองพื้น เพื่อซ่อนสายตาที่เต็มไปด้วยความงุนงงเอาไว้
"ทำไมคุณทำแบบนี้กับฉัน?" เธอถามเสียงพร่านิดๆ
เขาเชยคางเธอขึ้น มองตา เขานุ่มนวลเหลือเกิน
ทั้งน้ำเสียงแววตาและมือที่เขาสัมผัสเธอ อย่างไรก็ตามโศสิกาก็ยังต้องคอยระวังตัว เธอยังไม่ไว้ใจเขา
"ทำแบบไหน?"
"ทำแบบที่คุณทำเมื่อกี้"
รุจิโรจน์หัวเราะ
"จูบเรียกขวัญคุณนะหรือ?"
เขาตอบอย่างอ่อนโยนนัยน์ตาเขาพราวหัวเราะ จนเธอโกรธเขาขึ้นมา
"นี่คุณ ฉันไม่ตลกนะ"

รักด้วยใจ บัวริน