พิษร้ายใจลวงรัก

"เห็นเด็กบอกว่าหนูไม่ค่อยสบาย เป็นอะไรมากรึเปล่า"
"แค่ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ"
"ถ้างั้นนอนพักผ่อนนะ เดี๋ยวผมลงไปหาอะไรมาให้กิน"
"คุณอรรถคะ" ไม่ทันที่เขาจะได้เดินออกไปจากห้อง ก็เป็นนัฐมลเสียเอง ที่เอ่ยเรียกเขาเอาไว้ด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง
"ครับ มีอะไรรึเปล่า" หญิงสาวรวบรวมความกล้าอยู่พักใหญ่ๆ ก่อนที่จะตัดสินใจเอ่ยถามสิ่งที่อยากรู้ออกมาเบาๆ
"คือนาว…อยากรู้ค่ะ ว่าหนี้สินที่พ่อของนาวติดคุณอยู่ ตอนนี้มันเหลือเท่านั้นแล้วเหรอคะ" กลายเป็นความเงียบงันขึ้นทันทีที่เธอถามจบ ก่อนที่เขาจะตวาดตอบกลับมาเสียงแข็ง
"ถามทำไม!"
"นาว…อยากทำงานค่ะ อยากหาเงินซื้ออิสระให้ตัวเอง" หากวันหนึ่งข้างหน้าเขากับอดีตคนรักกลับมาเริ่มต้นใหม่กันอีกครั้ง เธอคงทนไม่ได้แน่ๆ ถ้าต้องอยู่ด้วยกันสามคนผัวเมีย
"รวมก้อนล่าสุดก็หกล้าน!"
"หกล้านเลยเหรอคะ!"
"ใช่ รู้แบบนี้แล้วยังอยากจะทำงานหาเงินมาไถ่ตัวเองไปจากผมอยู่อีกรึเปล่า!" ต่อให้เธอคิดจะทำแบบนั้นเขาก็ไม่มีวันยอมปล่อยเธอไปไหนอยู่ดี สิ่งนี้ต่างหากที่เธอควรต้องรู้ไว้!
"ค่ะ"
"ทำไม อยู่กับผมมันอึดอัดหัวใจมากเลยรึไง!" แรงกระชากที่ไม่เบามือเท่าไหร่นักของเขานั้นทำให้เธอเริ่มเจ็บ
"คุณอรรถ ..นาวเจ็บนะคะ"
"แล้วผมไม่เจ็บรึไง! อย่าฝันว่าจะไปจากผมได้ พ่อหนูขายหนูให้ผมแล้ว เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะอยู่หรือตาย หนูเป็นสมบัติของผม จำไว้!" ด้วยกลัวว่าตัวเองจะเผลอทำอะไรรุนแรงเขาจึงเลือกที่จะพาตัวเองออกไปสงบสติอารมณ์ข้างนอกห้องแต่ถึงอย่างนั้นเสียงร้องไห้ของอีกคนก็ดังตามมาอยู่ดี