Good bye my memoir.

"ขณะนี้เป็นความจริงหรือความฝัน ในเมื่อตัวของสิ่งที่เกิดขึ้นไม่อาจทำได้โดยการอยู่ในโลกของความเป็นจริง และไม่ง้อโลกของความฝันในการดึง…ส่วนของความฝันเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งอย่างไม่มีความรับผิดชอบในการ…และลดทอนความเป็นตัวเองในบทบาทเก่า..
การที่ความฝันไม่สามารถสร้างออกมาได้ โดยรูปแบบของความจริงและความฝัน ไม่ใช่ความหมายในทางเป้าหมาย แต่เป็นความหมายในทางระบบความคิด มันอาจจะเกิดขึ้นไม่ได้แบบเดียวกันว่า มันอาจไม่เกิดขึ้นในความจริงโดยง่าย ถึงแม้ และถึงจะเกิดขึ้น…
นี่ไม่ใช่การรับบทบาทของผู้กระทำผิด หรือผู้ถูกกระทำผิด แต่เป็นบทบาทเดียวของการรื้อสร้าง และตีความใหม่ของการมีอยู่ของสิ่งที่ไม่อาจจับต้องได้ แต่ทำให้มันเกิดผลลัพท์ที่สามารถ.. อาจเรียกว่าพิสูน์ได้ หรืออาจตีความได้ว่า นี่อาจเป็น.. และอาจ…
อยู่ในความรับผิดชอบ ดูแลภายในกำหนดเวลา และความสามารถด้านการเข้าถึงพื้นที่หรืออาณาบริเวณ"
เนื้อหาตัวอย่างภายในเล่ม จากบท The Theory: ทฤษฎีการหยิบยื่นและความรับผิดชอบ

คำนำผู้เขียน
ช่วงแรกที่เขียนเล่มนี้ออกมา ผมรู้สึกว่า.. ผมยังมองภาพไม่ออกว่ามันจะเป็นแบบไหน และเป็นเล่มที่เป็นยังไง.. หลังจากนั้นผมก็เริ่มคิดเรื่องต่าง ๆ ขึ้นมาที่เกี่ยวกับ เรื่องเล่าของตัวเอง แล้วถ้าใส่ทฤษฎีที่อาจเกี่ยวข้อง หรือสิ่งที่ผมอยากทำเข้าไปมันจะเป็นยังไง
หนังสือมันพาผมให้ค้นพบว่า สิ่งที่ผมต้องการจริง ๆ และอยากทำจริง ๆ ในอนาคต ถ้าทำมันได้.. ผมเริ่มมองเห็นมากกว่าเดิม มากกว่าในส่วนแรกของหนังสือเล่มนี้
ผมไม่ได้มองตัวเองเกี่ยวกับการถูกทำร้ายจิตใจ หรือร่างกายอะไรมากเท่าที่ควรแล้วหลังจากผมเขียนจบเล่ม...เรื่องราวทุกอย่างมันผ่านพ้นไป และตัวผมตอนนี้ ที่อยู่ตรงนี้ เหมือนเป็นภาพที่มองเห็นว่า ผมยังคงอยู่ และไม่มีอะไรไม่ดีที่ทำร้ายผมอีกแล้ว

เรื่องในช่วงหนึ่งของผมที่ทำให้ผมเกิดความคิด ย้อนกลับไปมอง และติดค้างอยู่ในความทรงจำ
สิ่งที่อาจเปลี่ยนแปลงได้ และแม้กระทั่งแรงที่จะเปลี่ยนแปลงเองได้
เกิดขึ้นเมื่อ...หรืออาจจะไม่เกิดขึ้น
เวลา และ... อาจเป็น ก้าวเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่ เมื่อเรื่องที่เคยเกิดขึ้น มันเบาพอจนสามารถมองมันธรรมดาได้