เรื่องเล่าขานชีวิต จอร์จ วอชิงตัน (The Story of George Washington)

ไม่ว่าในประวัติศาสตร์ของชนชาติใดก็ตาม จะมีบุรุษเพียงไม่กี่คนที่ก้าวล้ำการเป็นผู้นำ และกลายเป็นกระจกส่องคุณค่าที่สังคมใฝ่หา จอร์จ วอชิงตัน คือหนึ่งในบุรุษเช่นนั้น ไม่เพียงเป็นผู้ปลดปล่อยแผ่นดินจากพันธนาการอำนาจอาณานิคม หากยังเป็นผู้นำที่สอนให้โลกรู้ว่า อำนาจอันยิ่งใหญ่ควรตั้งอยู่บนความสุจริตของจิตใจที่สงบนิ่ง
ในเรื่องเล่าขานชีวิต จอร์จ วอชิงตัน (The Story of George Washington) ของ เจมส์ บอลด์วิน มิได้เพียงร้อยเรียงเหตุการณ์ในชีวิตของผู้ก่อตั้งชาติ หากได้ขับเน้นจิตวิญญาณของคนผู้หนึ่งที่เรียนรู้จากผืนดิน ป่าเขา และประสบการณ์แห่งชีวิตที่หล่อหลอมให้เขากลายเป็นสัญลักษณ์ของความหนักแน่นและความอดทน บอลด์วินเขียนราวกับกำลังพาผู้อ่านเดินเข้าไปในหัวใจของวอชิงตัน ไม่ใช่เพียงผ่านชัยชนะของสงคราม หากผ่านความเงียบงันของการตัดสินใจ ความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ใต้เกราะแห่งความเข้มแข็ง และความยิ่งใหญ่ที่เกิดจากการเลือกสิ่งเล็ก ๆ ที่ถูกต้องในยามยากลำบาก
ในทุกถ้อยคำ บอลด์วิน เชิญให้เราครุ่นคิดถึงคุณค่าของความเป็นผู้นำที่แท้จริงว่า มิใช่การปกครองด้วยกำลัง แต่คือการมองเห็นไกลกว่าตัวเอง เห็นอนาคตของผู้คนมากกว่าชื่อเสียงของตน วอชิงตันจึงไม่ได้เป็นเพียงประธานาธิบดีคนแรก เขาเป็นเครื่องหมายว่าวิถีแห่งคุณธรรม เมื่อดำรงอยู่ด้วยความมั่นคงย่อมนำพาสังคมให้ยืนหยัดได้เหนือกาลเวลา
ขอให้คำนำนี้เป็นดังคำทักทาย ทักทายผู้อ่านสู่เรื่องราวของบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ และให้เราพบว่าภายใต้ผงธุลีประวัติศาสตร์ยังคงซ่อนบทเรียนอันไม่เสื่อมคลายว่า โลกมิได้ก้าวไปข้างหน้าด้วยผู้นำผู้เกรียงไกรเท่านั้น หากก้าวไปด้วยหัวใจที่เข้าใจความดี ความกล้าหาญ และความรับผิดชอบอย่างลึกซึ้งดังที่วอชิงตันได้ใช้ชีวิตเป็นแบบอย่างไว้

เนษฐ์ ธาราธิเบศร์
ผู้แปล