เรื่องเล่าขานชีวิต แดเนียล เว็บสเตอร์ (The Story of Daniel Webster)

ในห้วงประวัติศาสตร์อเมริกัน มีบุคคลบางคนที่มิได้เป็นเพียงผู้พูดในสภา หากแต่เป็นเสียงสะท้อนของยุคสมัย เสียงที่ยังสั่นสะท้านอยู่ในมโนสำนึกของผู้รักความยุติธรรมและผู้เชื่อมั่นในศักดิ์ศรีของมนุษย์ แดเนียล เว็บสเตอร์ (Daniel Webster) คือหนึ่งในบุคคลเช่นนั้น ผู้ที่ไม่เพียงใช้ถ้อยคำเป็นเครื่องมือ แต่ใช้ถ้อยคำเป็นสัจจะ ใช้เหตุผลเป็นแสงสว่าง และใช้ความกล้าหาญเป็นก้าวย่างสู่ความจริง
ในหนังสือเรื่องเล่าขานชีวิต แดเนียล เว็บสเตอร์ (The Story of Daniel Webster) ของเจมส์ บอลด์วิน ไม่ได้เพียงบอกเล่าเรื่องราวชีวิตของนักกฎหมายผู้ยิ่งใหญ่ ไม่ได้เพียงวาดภาพนักปราศรัยผู้เชี่ยวชาญหรือรัฐบุรุษผู้ได้รับการยกย่อง หากแต่ค่อย ๆ คลี่แก่นแท้ของมนุษย์ผู้หนึ่ง มนุษย์ที่มีข้อบกพร่อง มีความขัดแย้ง มีความปรารถนาและมีความฝัน ให้ผู้อ่านได้สัมผัสอย่างลึกซึ้งราวกับได้เดินเคียงข้างเขาในทุกย่างก้าว
ด้วยภาษาที่ละเมียดละไมและโทนการเล่าเรื่องที่อ่อนโยน บอลด์วินถ่ายทอดเว็บสเตอร์ ไม่ใช่ในฐานะตำนานอันสูงส่ง หากในฐานะมนุษย์ผู้ใช้ชีวิตด้วยความเชื่อมั่นว่าความดีงามของสาธารณะนั้นควรยืนยงกว่าอำนาจชั่วคราวของบุคคลใด เรื่องราวของเขาจึงกลายเป็นประภาคารส่องให้เห็นว่าคำพูดนั้นอาจเป็นเพียงอากาศพลิ้วไหว แต่เมื่อกล่าวออกมาด้วยความจริงใจและจริยธรรม มันสามารถเปลี่ยนทิศทางประวัติศาสตร์ได้
คำนำนี้จึงเป็นทั้งคำเชิญชวนและคำขอบคุณ เชิญชวนให้ผู้อ่านได้เปิดใจรับฟังสายลมแห่งปัญญาที่เว็บสเตอร์ทิ้งไว้ และขอบคุณบอลด์วินที่ทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลมรดกแห่งความคิดอย่างงดงามที่สุด เพื่อเราจะได้ระลึกอีกครั้งว่า ในโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและความสูญเสีย ความจริง ความดี และความกล้าหาญ ไม่เคยล้าสมัยเลยแม้สักวันเดียว

เนษฐ์ ธาราธิเบศร์
ผู้แปล