คนของคุณกัน

"เกลียดก็ต้องรับให้ได้ คุณแต่งงานมาเป็นเมียผมแล้ว"
"……" คราวนี้เธอเงียบ ยังไม่ได้เถียงเขากลับในทันที ร่างสูงจึงพูดต่อ
"แล้วการที่ผมไปรับคุณกลับเนี่ย ไม่ใช่เพราะว่าผมเป็นห่วงคุณหรอกนะ แต่ว่าคุณเป็นเมียผม เป็นคนของผม แต่คุณดันไปเมาเละอยู่ร้านคู่แข่งผมเนี่ย มันใช่เรื่องไหม? รู้ถึงไหน อายถึงนั่น"

กรพล หรือกัน เจ้าของบริษัทผลิตขนมปังรายใหม่ของประเทศไทย ด้วยความไฟแรงในการทำธุรกิจ จึงไม่ขอบริหารงานของบริษัทพ่อของตัวเอง แต่เลือกที่จะมาเปิดบริษัทของตัวเอง แต่เปิดมาได้สักพัก บริษัทก็เริ่มมีปัญหา เลยต้องการเงินทุนเพิ่ม เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้พ่อของเธอและพ่อเขาที่เป็นเพื่อนกัน เสนอข้อตกลงให้กรพลแต่งงานกับเธอ แต่หารู้ไม่ว่าความจริงมีอะไรที่มากกว่านั้น

มุกดา หรือมุก หญิงสาวที่ทีความมันใจในตัวเองสูง ไม่ยอมใคร เป็นลูกสาวคนเดียว เอาแต่ใจตัวเอง เรียนจบมาสองปีก็ยังไม่ทำงาน วันๆ ใช้แต่เงินพ่อ ช้อปปิ้ง ถลุงเงินไปวันๆ พ่อของเธออยากให้เธอแต่งงานกับเขา "ผู้ชายที่ขยันทำงาน" เพราะหวังว่าจะให้ลูกเขยมาดัดนิสัยของเธอ เรื่องราวของทั้งสองคนจึงกำเนิดขึ้น

"ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าตอนนี้คุณเป็นเมียผม ใช้เงินผม ไม่ใช่ใช้เงินพ่อคุณ แล้วเงินสองแสนต่อเดือนเนี่ยมันพอแน่ ถ้าคุณรู้จักประหยัด"
"แล้วทำไมฉันต้องประหยัด ตอนอยู่กับพ่อแม่ ฉันไม่เห็นต้องลำบากแบบนี้เลยนะ"
"นั่นมันตอนนั้น แต่นี่มันตอนนี้ ตอนนี้คุณอยู่กับผม ผมที่เป็นสามีคุณ แล้วถ้าคุณไม่อยากประหยัด ก็ออกไปทำงาน ไปหาเงินมาเป็นของตัวเอง ทีนี้คุณจะใช้เท่าไหร่มันก็เรื่องของคุณเลย"

"นี่คุณ ผมเป็นผัวคุณนะ จะด่าอะไรก็อย่าลืมข้อนี้"
"บ้าเหรอ! อย่ามาใช้คำนี้กับฉันนะ คนที่แทบจะไม่กลับบ้านเลยตั้งแต่แต่งงานกันมา วันๆทำแต่งาน นอนแต่อยู่ในบริษัท ปล่อยให้ฉันอยู่บ้านหลังนี้คนเดียว เหงาๆ แล้วยังจะไม่ให้ฉันออกไปช้อปปิ้งข้างนอกอีก แล้วยังจะเรียกตัวเองว่าเป็น…แบบนั้นได้อีกเหรอ ทุเรศ"

"ตาแก่ขี้หื่น ปล่อยฉันนะ อย่ามามองฉันแบบนี้!"
"คุณเป็นเมียผมนะ อย่าลืม...ผมมีสิทธิ์ในตัวคุณทุกอย่าง"
"อย่ามาคิดอะไรบ้าๆแบบนั้นนะ ไหนบอกว่าจะอยู่กันแบบพี่น้องไง"
"พี่น้อง...ท้องชนกัน ไม่เคยได้ยินเหรอ"

(จะมีทำไม ในเมื่อคุณยังไม่มีเลย เมื่อคืนก็คุณเองนั่นแหละที่เริ่มก่อน)
"ไม่จริง ฉันไม่ได้เป็นคนทำแบบนั้น"
(อย่ามาพูดเหมือนกับว่าตัวเองจำอะไรไม่ได้นะ)
"โอ๊ยเลิกพูดสักที"
(ทำไม ตัวเองทำแล้วรับคว่ามจริงไม่ได้รึไง ทีผมทำแรงผมยังรับผิดเลย)

"นายจะทำอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ อย่ามาแตะตัวฉัน"
"เมื่อกี้เราพึ่งจะจูบกันนะ อย่าลืม"
"ฉันไม่ได้จูบ"
"แสดงว่าอยากให้ทำอีกรอบสินะ"

"ก็คุณตัวหอม ผมก็แค่อยากหอม"
"นายไม่มีสิทธิ์นะ!"
"คุณเป็นภรรยาผมนะ"
"ก็แค่เรื่องที่ผู้ใหญ่บังคับให้ทำ"
"เราได้กันแล้ว" เขารีบค้านทันที

"คิดถึงผมเหรอ ถึงได้กับข้าวมาให้ถึงที่"
"ทำเยอะเกินไปย่ะ อีกอย่างฉันมาทำธุระแถวนี้ ก็เลยเอาเศษเหลือมาให้"
"น่ารักจัง เมียใครเนี่ย"

เรื่องนี้ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจค่ะ พระนางตีกันเฉยๆ

นิยายเรื่องตัวละครอยู่ในวงโคจรเดียวกันกับเรื่อง คนของคุณภัทร อ่านแยกได้ เนื้อหาไม่เเกี่ยวข้องกันค่ะ