ยอดรักของไอ้แพ้ว

ไอ้แพ้วเป็นคนซื่อ...คือประโยคที่ท่านปลัดบอกกับตัวเองในวันที่ลูกชายอายุครบ 16 ปี
และในอีก 4 ปีต่อมา ในท้ายประโยคเดียวกันนั้นก็มีการแต่งเติมเพิ่มเสริมบางอย่างเข้าไป
ตกลงว่าไอ้แพ้วมันเป็นคนซื่อหรือว่าซื่อบื้อกันแน่
_______________________________________________

สายสร้อย... สาวงามประจำหมู่บ้านที่ไม่รู้ว่าพลั้งพลาดท่าไหนจึงมาตกหลุมรักคนอันธพาลอย่างไอ้แพ้วได้
เธอหลงรักเขามานานถึง 4 ปี วันนี้ตั้งใจว่าอย่างไรก็ต้องสารภาพรักให้ได้
ทว่า... คนที่แอบรักมาช้านานดันไปตกหลุมรักกับน้องสาวแท้ๆของตน
_______________________________________________

เพราะความซื่อทำให้ตามสาวไม่ทันจนเพื่อนต้องพามาจับชู้ถึงกระท่อมกลางทุ่งนา
"ในเมื่อสิบปากว่าเอ็งก็ไม่เชื่อ เช่นนั้นเอ็งก็ไปดูให้เห็นกับตา"
แพ้วพลันยกมือขึ้นเคาะบานประตู
ปัง ปัง ปัง "นังแก้ว อยู่ข้างในหรือไม่"
ฝ่ามือตบเข้ากลางกะบาลฉาดใหญ่ "ไอ้ควาย มึงจะเคาะประตูทำส้นตีนอะไรวะ"
"อ้าวไอ้นี่ จะเข้าที่คนอื่นก็ต้องขออนุญาตเขาก่อนสิวะ!"
_________________________________________________

"ปล่อยนะคนอันธพาล"
สร้อยพยายามดิ้นรน แต่แพ้วกลับสงบได้อย่างไม่น่าเชื่อ
"ใช่แล้ว ฉันมันคนอันธพาล เช่นนั้นคนอันธพาลอย่างฉันจะกอดพี่ไว้แบบนี้แหละ"
_______________________________________________

"ที่ห้องของฉันมีเครื่องทำน้ำอุ่นด้วย พี่มิต้องกลัวหนาวเลย ฉันเพิ่งสั่งให้คนมุงหลังคาด้วย…" เสียงทุ้มขาดหาย
หากจะบอกว่าเพื่อให้พี่รู้สึกปลอดภัยนั่นก็ใช่ แต่จุดประสงค์หลักเพื่อสิ่งใดแพ้วย่อมรู้ดี
นั่นก็เพื่อกักเก็บเสียงที่จะเกิดขึ้นในนี้อย่างไรเล่า
"เอ่อจ้ะ เช่นนั้นให้ฉันปรนนิบัติแพ้วอาบน้ำนะจ๊ะ"
ในเมื่อเขาเตรียมพร้อมขนาดนี้เธอจะมัวแต่เหนียมอายมิได้
ทว่าเมื่อเสื้อผ้าอาภรณ์หลุดออกไป ความมุ่งมั่นตั้งใจก็มีอันต้องสะดุด
"พี่กลัวมันหรือ"
น้ำเสียงของเขาทั้งกระเส่าและเย้าแหย่ หยอกล้อจนพวงแก้มสาวแดงปลั่ง
จะมิให้เธอกลัวได้อย่างไร เหตุใดมันถึงได้ใหญ่ราวกับสากตำน้ำพริกอย่างนั้นเล่า...

_______________________________________________

#ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ ดราม่านิดหน่อยเน้นความตลกโปกฮาน้ำตาเล็ดค๊า

แก้ไขครั้งที่ 1 31/12/2568 : แก้ไขคำผิด เพิ่มตอนส่งท้ายให้อีก 1 ตอน