ตัวร้ายคนนี้ดูเหมือนจะอ่อนแอเกินไปหน่อย!? #ตัวนิ่มไม่ร้าย เล่ม 2

ตัวนิ่มหรือหนมนิ่มตามชื่อที่คุณแม่นมตั้งให้… เพิ่งจะมีอายุครบ 4 ขวบปีหมาดๆ ไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้เอง เพราะงั้นเด็กชายจึงเลือกที่จะฉลองให้กับตัวเองด้วยการนอนตีพุงอยู่ในห้องนอนบนคฤหาสน์ขนาดไม่ใหญ่มากแถวชานเมือง ซึ่งเป็นที่ที่คุณตาของเขายกให้กับมารดา และมันก็กลายมาเป็นที่อยู่อาศัยของตัวนิ่มเองในปัจจุบัน

ทว่าคืนนั้นเด็กชายตัวนิ่มกลับไม่ได้หลับใหลอย่างงดงามเหมือนเช่นที่คิดแต่อย่างใด… เพราะเขาดันฝันน่ากลัวมากมายหลายอย่างจนยากจะจับความได้ มิหนำซ้ำในตอนที่ลืมตาขึ้นมายังต้องเห็นภาพของชายสองคนในชุดแปลกประหลาดซึ่งกำลังถกเถียงกันอย่างเอาเป็นเอาตาย แถมยังไม่มีใครหันมาสังเกตสักนิดว่านิ่มกำลังนั่งฟังพวกเขาเถียงกันอยู่บนเตียง

เพียงแต่นิ่มเองก็ไม่คิดจะขัดการเถียงกันของทั้งคู่… มือเล็กๆ ยกขึ้นมาปิดปากเอาไว้แล้วม้วนตัวเป็นก้อนกลมอยู่ในผ้านวมผืนหนา… ไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้เพียงนิด เพราะจำได้ว่าคุณแม่นมบอกว่าคนแปลกหน้าในบ้านอาจเป็นโจรลักพาตัวก็เป็นได้

ด้วยเหตุนี้ตัวนิ่มจึงทำเพียงแค่นอนปิดปากฟังทั้งสองคนคุยกันอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งจับใจความอะไรได้บางอย่าง และเรื่องของเรื่องก็ดูเหมือนจะเป็นประเด็นแปลกๆ ที่ว่า ‘ตัวนิ่มคนนี้คือตัวร้ายในนิยายภาคต่อที่มีชะตากรรมตายอนาถได้น่าสงสารมากที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติตัวร้าย’ และพี่ชายแท้ๆ ของเขาก็เป็นนายเอกของเรื่องราวเหล่านี้

เพียงแต่ตัวนิ่มไม่มีพี่ชาย… เขาเป็นลูกคนเดียวของครอบครัวเสมอมา แล้วก็ไม่มีแม้กระทั่งบิดาผู้ให้กำเนิดเสียด้วยซ้ำไป เพราะงั้นเจ้าตัวเล็กที่นอนฟังอยู่นานจึงอดใจไม่ไหวต้องรีบลุกขึ้นมาถามออกไปอย่างกล้าหาญ ด้วยท่าทางยกมือขึ้นขออนุญาตพูดเหมือนพวกพี่ๆ นักเรียนที่นิ่มเคยเห็นในทีวี

"ตัวย้ายคือไย… หนูมีปี้จายด้วยหยอ!?"

"เฮ้ย!?"

เพียงแต่นิ่มไม่เข้าใจ… ทำไมทั้งสองคนถึงมองนิ่มเหมือนเห็นผีแบบนั้นกัน!!?

.....................................................................................................................................

ผู้บุกรุกสองคนทำให้ตัวนิ่มได้รับรู้อะไรมากมาย ทั้งเรื่องที่ไม่เคยรู้และรู้อยู่แก่ใจดีอยู่แล้ว… โดยเฉพาะความจริงที่ว่าแม่ของเขาไม่ใช่แม่ของเขาจริงๆ แต่เป็นโจรลักพาตัวที่ขโมยนิ่มมาจากครอบครัวอย่างโหดร้าย และพรุ่งนี้เธอก็ยังมีแผนที่จะไปแบล็กเมลล์พ่อแม่แท้ๆ ของเด็กชายอีกต่างหาก!!

เพราะแบบนั้นเด็กน้อยตัวนิ่มจึงรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่อาจจะปล่อยเอาไว้ได้… ดังนั้นหลังจากได้รับพลังพิเศษบางอย่างที่มาพร้อมกับบัพร่างกายอ่อนแอยิ่งกว่าต้นหญ้าบนพื้นดิน เจ้าเด็กนุ่มนิ่มตัวกระจิ๋วผิวขาวซีดก็จัดการเดินเตาะแตะไปแพ็คเสื้อผ้าใส่กระเป๋าใบน้อย… คว้าตุ๊กตาคุณแมวเหมียวที่คุณแม่นมซื้อให้มากอดแนบกาย… แล้วยัดทั้งนมขวดนมกล่องที่มีใส่ช่องเสริมสองข้างกระเป๋าปิดท้ายพร้อมสำหรับการออกเดินทางครั้งใหญ่

ใช่แล้ว! ตัวนิ่มกำลังเตรียมตัวจะเดินทางไปหยุดมารดาเลี้ยงคนนั้นจากแผนการอันชั่วร้ายของเธอ และไปแสดงตัวในฐานะลูกที่แท้จริงของพ่อกับแม่!!

เพียงแต่เรื่องที่ว่าจะไปอย่างไร… ไปแล้วต้องทำอะไร… หรือไปแล้วต้องพูดอะไรบ้าง… เรื่องพวกนั้นเอาไว้ค่อยไปหาทางเอาข้างหน้าก็ได้!! เพราะตอนนี้นิ่มเองก็คิดอะไรไม่ออกเหมือนกันว่าเขาจะต้องทำยังไงกันแน่!?

***เล่ม 2