ขอบฟ้าเป็นของยาหยี

"ยาหยี" สาวน้อยบ้านนาผู้ยึดมั่นในรักแรก เฝ้ารอคอย "ขอบฟ้า" เพื่อนสนิทที่หายสาบสูญไปพร้อมกับกาลเวลา จนหัวใจเริ่มสร้างกำแพงหนาขึ้นมาปิดกั้น

แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลก เหวี่ยงเขากลับมาอีกครั้งในมาดสถาปนิกหนุ่มหล่ออนาคตไกล ที่ไม่ได้กลับมาแค่เพื่อสร้างตึก แต่ตั้งใจกลับมาทวงคืนหัวใจของคู่หมั้นวัยเด็ก

เมื่อคนหนึ่งหนี อีกคนจึงต้องวิ่งไล่ตาม

***

"ขอบฟ้า..." เธอกระซิบเรียกเสียงสั่น "ตื่นสิ ตื่นมาคุยกับยาหยีก่อน อย่าเพิ่งไปนะ ไหนสัญญาว่าจะไม่ทิ้งกันไง คนโกหก"

ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่นอนหลับใหล มีเพียงเสียงลมหายใจที่ตอบกลับมา ยาหยีก้มลงซบหน้ากับฝ่ามือร้อนผ่าวนั้น

แม่พิมพ์ยืนมองภาพนั้นด้วยความสะเทือนใจ เธอแตะไหล่ยาหยีเบาๆ "หนูยาหยี เราต้องไปกันแล้วลูก รถเตรียมพร้อมแล้ว พ่อเขารออยู่ข้างล่าง"

"ฝาก...ฝากคืนให้ขอบฟ้าด้วยนะคะ" เธอยื่นแหวนวงน้อยให้แม่พิมพ์ "บอกเขาว่า...ยาหยีคืนให้ ยาหยีไม่อยากรอคนผิดสัญญา"


***

"อย่ามาแตะต้องฉัน"

"โอเค ผมขอโทษ" ขอบฟ้ายอมถอยออกมาหนึ่งก้าว "ผมขอโทษที่ทำให้คุณเจ็บปวด ผมรู้ว่าคำขอโทษมันทดแทนเวลาที่เสียไปไม่ได้ แต่ผมยืนยันคำเดิมว่าผมมีเหตุผล และผมไม่เคยลืมคุณ ไม่เคยลืมสัญญาแม้แต่วันเดียว"

***

* ไม่มีนอกกายนอกใจ
* สุขนิยม