ไพลิน เด็กหญิงแห่งคำสาปรัก

ไพลินไม่ใช่เด็กหญิงธรรมดา เธอมาจากดวงดาวที่ห่างไกล ล่องลอยข้ามจักรวาลเพื่อมาจุติบนโลกมนุษย์พร้อมกับตราประทับแห่งคำสาป "หากมีใครเอ่ยว่ารักเธอ หรือหากเธอเอ่ยถ้อยคำรักต่อใคร คนผู้นั้นจะพลันหายไปจากโลกใบนี้ ราวกับรักนั้นคือดาบคมที่พรากชีวิต"
วันเด็กแรก ๆ ของเธอเต็มไปด้วยเงามืด เมื่อเธออายุได้เพียงสามเดือน พ่อแท้ ๆ ถูกฆาตกรรมอย่างโหดร้ายต่อหน้าความเงียบงันของจักรวาลที่ไม่เคยตอบกลับ ส่วนแม่ของเธอเลือกเดินทางชีวิตใหม่ ทิ้งเด็กหญิงไว้เบื้องหลังกับยายผู้ชราที่ไม่เคยเอ่ยคำว่า "รัก" ออกมาจากปาก แต่ทุกการกระทำกลับอบอวลไปด้วยความรักลึกซึ้ง การหาข้าวปลาให้กิน เสื้อผ้าให้ใส่ การโอบอุ้มด้วยอ้อมแขนสั่นเทาในคืนฝนตก
วัยเด็กของไพลินจึงเงียบงันและเปลี่ยวเหงา จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอได้พบกับ "เพื่อนสนิทคนแรก" เด็กชายข้างบ้านที่สดใสร่าเริง เขาชวนเธอวิ่งเล่นใต้แสงแดด ปีนต้นไม้ หัวเราะไปด้วยกันทุกวัน ราวกับโลกทั้งใบพยายามมอบความอบอุ่นชั่วครู่ให้แก่หัวใจที่ถูกคำสาปกักขัง
แล้ววันที่แสนเศร้าก็มาถึง…
ระหว่างเล่นซ่อนแอบใต้เงาไม้ เขาหันมาหาเธอ ยิ้มกว้าง พลางพูดคำที่ไร้เดียงสาออกมาว่า
"ไพลิน เรา รัก เธอนะ"
เพียงประโยคนั้นที่ทำให้หัวใจเด็กหญิงตัวน้อยอบอุ่นวาบเป็นครั้งแรก แต่รุ่งเช้า วันใหม่กลับกลายเป็นวันที่โลกพรากเขาไปตลอดกาล เพื่อนคนแรกของเธอจากไปอย่างกะทันหัน ไม่มีใครรู้สาเหตุ นอกจากเธอที่ได้ยินเสียงคำสาปกระซิบซ้ำในใจ
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไพลินจึงเริ่มเข้าใจความจริง เธอถูกสร้างมาเพื่ออยู่ท่ามกลางผู้คน แต่กลับถูกห้ามไม่ให้สัมผัสรักแท้จากใคร