โอ๋ที่รัก l Omegaverse

"เลิกคิดได้เลยนะ เพราะตาไม่มีทางให้หนูกับมันคบกันเด็ดขาด" นับพันสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด "คนแบบมันจะดูแลหลานให้ดีได้ยังไง ลำพังตัวมันเองยังแทบเอาตัวเองไม่รอด"



……



"ที่รัก"

"ครับ"

"หลังจากนี้"

"…"

"เราอย่าเจอกันจะดีกว่า"

…




"พี่โอ๋รังเกียจเราเหรอ"

"ไม่ใช่" ธีรุตม์รีบตอบทันที เขาไม่ได้รังเกียจที่รักเลยแม้แต่นิดเดียว

"แล้วไล่ทำไมอะ เสียใจนะเว้ย" ที่รักพูดต่อด้วยใบหน้าที่เริ่มเบะออกเล็กน้อย ธีรุตม์มองแล้วก็เริ่มจะทำตัวไม่ถูก "เราทำตัวไม่ดีเหรอ หรือว่าพี่โอ๋ไม่ชอบที่เราจับพวกนั้นเข้าคุกอะ"

ที่รักว่าพลางนึกไปถึงสถานการณ์ในวันนั้นที่ธีรุตม์อาจจะไม่พอใจที่เขาทำอะไรไปโดยพลการ

"หรือว่าไม่ชอบตรงไหนของเราบอกเราได้เลย แต่อย่าไล่เราเลยนะ"

"ไม่ได้ไม่ชอบ" ธีรุตม์เห็นน้องดูคิดมากก็รีบว่าขึ้น มันไม่ได้เป็นแบบที่อีกฝ่ายพูดเลยสักนิด "แต่เพราะชอบมากต่างหากเลยไม่อยากให้อยู่"

"อะ… อะไรนะ!" คำพูดที่ตรงไปตรงมาของคนตรงหน้าทำให้ที่รักเบิกตากว้างอย่างตกใจ

"มองไม่เห็นความต่างระหว่างเราสองคนจริง ๆ เหรอ" ธีรุตม์ก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วพูดต่อ "พี่แม่ง ไม่มีอะไรเลย เงินก็ไม่มี บ้านก็ไม่มี การศึกษาก็ไม่ได้ดี หน้าที่การงานก็ไม่ได้ดีอะไร แค่จะซื้อน้ำให้สักแก้วพี่ยังต้องใช้เงินที่ขายบ้านซื้อให้เลย"

ธีรุตม์พูดด้วยน้ำเสียงที่ดูสมเพชตัวเองมากเหลือเกิน

"แต่พี่ชอบเรามาก"

"..."

"แล้วพี่ก็รู้ตัวว่าพี่ไม่เหมาะสม พี่เลยต้องไล่เราไป" ว่าแล้วเขาก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นไปมองคนที่มองเขาอยู่ ก่อนจะว่าขึ้นด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด "ขอโทษนะ"

คำอธิบายของคนเป็นพี่ทำให้ที่รักนั่งนิ่งก่อนจะถอนหายใจแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เราดูเป็นคนมองอะไรแค่นั้นหรือไง ถ้าเราสนใจแค่เรื่องภายนอกพวกนั้นแล้วเราจะมาอยู่ที่นี่ทำไม ถ้าเราสนใจแค่เรื่องเงินทองจริง ๆ เราจะชอบพี่โอ๋ทำไม"

"อะไรนะ…" ธีรุตม์เงยหน้าขึ้นมามองที่รักอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"ไม่ได้มีแค่พี่หรอกที่ชอบ เราก็ชอบพี่มาก ๆ เหมือนกัน!" ที่รักว่าขึ้นเสียงดังเพื่อให้อีกฝ่ายมั่นใจว่าไม่ได้มีแค่เจ้าตัวที่คิดกับเขาแบบนั้นแค่คนเดียว "อย่าไล่เราเลยนะ เราชอบพี่มากจริง ๆ"