สะพานรักแห่งกาลเวลา

พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1897)
เสียงระฆังเรือพระที่นั่งดังสะท้อนกลางสายน้ำเวนิส ขบวนเสด็จพระพุทธเจ้าหลวง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เคลื่อนเข้าสู่เมืองแห่งสายน้ำอย่างสง่างาม ธงสยามที่มี ช้างเผือกในวงจักรสีขาวบนพื้นแดง โบกสะบัดเคียงข้างธงอิตาลี เสียงดนตรีต้อนรับจากราชสำนักดังประสานกับเสียงคลื่นที่กระทบลำเรือ
ท่ามกลางขบวนเสด็จนั้น นวลจันทร์ หญิงสาวชาวสยามผู้มีดวงตาเปี่ยมความฝัน ยืนมองเมืองเวนิสด้วยหัวใจที่สั่นไหว เธอไม่รู้เลยว่าการเดินทางครั้งนี้จะเปลี่ยนชีวิตไปตลอดกาล เพราะที่นี่ เธอจะได้พบ อเลสซานโดร ข้าราชบริพาลหนุ่มของกษัตริย์อิตาลี ผู้มีสายตาลึกซึ้งราวกับอ่านความลับในใจเธอได้
ความรักของทั้งสองก่อเกิดขึ้นท่ามกลางข้อจำกัดและหน้าที่ที่แตกต่าง ความรักที่ต้องซ่อนอยู่ใต้เงาสะพานและเสียงคลื่น แต่แม้กาลเวลาจะพรากพวกเขาไป ความรู้สึกนั้นกลับไม่เคยเลือนหาย


กว่าร้อยปีต่อมา ในโลกปัจจุบัน พราวจันทร์ รสคนธ์ นักแปลและนักเขียนชาวไทย เดินทางมายังเวนิสเพื่อค้นคว้าเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ เธอไม่คาดคิดว่าจะได้พบ อเลสซานโดร รอสซี นักประวัติศาสตร์หนุ่มชาวอิตาลี ผู้มีใบหน้าคล้ายชายในความฝันที่เธอไม่เคยเข้าใจ
เมื่อสายตาของทั้งสองสบกันที่สะพานเล็ก ๆ ริมคลองเวนิส ความทรงจำที่ถูกซ่อนในกาลเวลาค่อย ๆ ตื่นขึ้นอีกครั้ง ความรักที่เคยเกิดขึ้นในอดีต กำลังหวนกลับมาในปัจจุบัน เพื่อถามหัวใจว่า ครั้งนี้…เธอจะเลือกเชื่อและก้าวไปด้วยหัวใจหรือไม่