ฉินซื่อมารดาใจร้าย 1985

ฉินซื่อหันกลับไปหาสามี "อาไห่ คืนนี้หรูเหมยจะนอนห้องใหญ่ ส่วนข้าวของของหรูเยียน ย้ายไปอยู่ห้องเก็บของชั้นล่างซะ"
"แม่ ห้องนั้นมันรูหนูนะ" หรูเยียนกรีดร้อง "หนูเป็นลูกแม่นะ ทำไมแม่ลำเอียงแบบนี้"
"ลำเอียงเหรอ" ฉินซื่อยิ้มเย็น "ห้องใหญ่สมควรเป็นของ พี่สาวคนโต ส่วนแกเป็นแค่น้องสาว แถมยังเป็นน้องที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เสียสละให้พี่เขาหน่อยจะเป็นไรไป"
หรูไห่มองภรรยาด้วยความทึ่ง เขาไม่เคยเห็นฉินซื่อเด็ดขาดและเข้มแข็งขนาดนี้มาก่อน
แต่พอมองลูกสาวตัวจริงที่เพิ่งกลับมา เขาก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างไม่ต้องคิด
"ทำตามที่แม่เขาบอกเถอะหรูเยียน แกเป็นน้อง ต้องรู้จักเสียสละให้ พี่ใหญ่ เขาหน่อย พี่เขาลำบากมาเยอะแล้ว"
กระแทกหน้าหรูเยียนอย่างจัง สถานะของนางร่วงหล่นลงมาทันที