ข้าไม่อยากเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้ใจร้ายผู้นี้แล้ว

ฮ่องเต้ผู้นี้ใจดีกับทุกคนยกเว้นนางผู้นี้ผู้เดียว เหย่วหนิงฝาน นางคือฮองเฮา มารดาของแผ่นดินแห่งแคว้นฉี ซึ่งเป็นภรรยาหลวงของโอรสสวรรค์นาม ฉีเหวินเสวียน ซึ่งเขาคือบุคคลที่นางตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น นางจึงยอมรับการแต่งงานครั้งนี้ซึ่งนางไม่ได้นึกถึงการเป็นมารดาของแผ่นดิน ไม่ได้เผื่อใจถึงบรรดาสนมนางในของโอรสสวรรค์ผู้นี้ ที่นางจะต้องมาแย่งชิงความรักความโปรดปราณกับเหล่าบรรดาเมียๆในวังหลวงแห่งนี้ ไม่นับกับความเกลียดชังของเขาที่มอบให้นางตั้งแต่วันอภิเษกสมรส เหย่วหนิงฝานยอมรับในส่วนนี้เพราะนางแต่งเข้ามาเป็นฮองเฮาด้วยเหตุผลทางการเมือง เขาไม่ได้เต็มใจจะรับนางตั้งแต่แรก และนางแย่งตำแหน่งฮองเฮานี้จากสนมหวงกุ้ยเฟย
"ฮองเฮา มาทำอะไรที่นี่หรือ"
"หม่อมฉันออกมาเดินชมอุทยานเพคะแล้วก็จะเก็บสมุนไพรเพียงเล็กน้อยกลับไปทำถุงหอม ให้พระองค์"นางเอ่ยตอบคนตรงหน้าที่ตอนนี้สีหน้าไม่ได้ดูยินดียินร้ายที่ได้เจอกัน
"ตำหนักคุนหนิงพื้นที่กว้างขวางเพียงนี้แลดอกไม้นานาชนิดยังไม่เพียงพออีกหรือฮองเฮา เทียวอุ้มท้องออกมาตากแดดตากลมไกลถึงเพียงนี้เชียว"เขายอกย้อนนางกลับมาน้ำเสียงจิกกัดก่นด่ายิ่งทำให้คนท้องอย่างนางที่สามีไม่รักและไม่เป็นที่โปรดปราณยิ่งอ่อนไหวนัก
"หาได้ไม่เพคะฝ่าบาท มะ หม่อมฉันเพียงอยากได้สมุนไพรบางตัวที่ไม่มีในตำหนักมาทำถุงหอมเพคะ"นางพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่นเครือ ยิ่งเห็นสีหน้าของหวงกุ้ยเฟยมองนางแล้วนางไม่อยากเป็นตัวตลก
"เหล่านางในของฮองเฮามีมากมายเพียงนี้ ใยเจ้าไม่รู้ใช้พวกนางให้มาเก็บ ถุงหอมที่เจ้าจะทำให้เจิ้น เจิ้นไม่คิดจะอยากได้สักนิด"สุรเสียงพูดออกมาไม่รักษาน้ำใจนางแม้แต่น้อย นางพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลมันออกมาต่อหน้าเหล่าข้าราชบริพาร
"ขอประทานอภัยเพคะเดี๋ยวหม่อมฉันก็จะกลับตำหนักแล้วเพคะ"นางนอบตัวทำความเคารพแล้วเดินแยกออกไปจะเดินกลับตำหนัก