หญิงงาม เยว่หลัวซิน

คำโปรย

เยว่หลัวซิน หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งต้าเย่ สตรีที่ผู้คนต่างขนานนามว่านางคือ "จันทราร่วงหล่นแห่งหลงเฉิง" ความงามของนางเปล่งประกายเยือกเย็นราวแสงจันทร์ในคืนหิมะโปรยปราย
เมื่อครั้งอายุสิบหก หญิงสาวได้รับเลือกให้เป็นเทพธิดาหลงเฉิงแม้นางจะอาศัยอยู่ในหอนางโลมตั้งแต่เกิด แต่กลับเป็นหญิงงามผู้เปี่ยมด้วยความสามารถ
นางคือหญิงสาวผู้เป็นตำนานแห่งหอจิ่นเซียง ผู้ที่เหล่าชายหนุ่มทั้งหลายในหลงเฉิงต่างเฝ้ารอเพียงสักครั้งที่จะได้ยลโฉม แม้ต้องแลกด้วยทรัพย์สินทั้งชีวิต คนเหล่านั้นก็ไม่ลังเล
ในโลกที่ความรักถูกซื้อขายด้วยทองคำและอำนาจ เยว่หลัวซินยังคงเฝ้ารอสิ่งหนึ่ง ความรักที่แท้จริง
และเมื่อนางได้รับบทกวีอันงดงามจากชายสวมหน้ากาก ผู้มีถ้อยคำลึกซึ้งราวเข้าใจหัวใจของนางทุกถ้อยคำ ทว่าความเข้าใจผิดกลับทำให้นางเชื่อว่าผู้เขียนคือ เซี่ยอวิ๋นซง บัณฑิตหนุ่มผู้ยากไร้
แต่เมื่อความจริงเปิดเผย เยว่หลัวซินกลับพบว่าเซี่ยอวิ๋นซงมิใช่ชายในบทกวี หากเป็นบุรุษผู้หลอกลวง ใช้ถ้อยคำหวานลวงสตรีมากมายเพื่อปูทางสู่เกียรติยศและอำนาจ
จากความหลงใหลกลายเป็นความเจ็บปวด จากความศรัทธากลายเป็นเพลิงแค้น และในห้วงเวลาที่หัวใจของนางแตกสลาย
หญิงสาวจึงร่วมมือกับผู้ที่ต้องสูญเสียมากมายเพราะเขา ทำให้เซี่ยอวิ๋นซงรู้ว่า สตรีหาใช่บันใดเพื่อให้เขาเหยียบย่ำสู่เกียรติยศ