วิศวะหมาหวงก้าง

ขณะที่กำลังรอไก่ทอดสุก นับดาวหยิบสมุดเลกเชอร์วิชา Materials เจ้าปัญหาขึ้นมาเปิดอ่านทบทวนบทเรียนที่เรียนไปเมื่อบ่าย เพื่อเตรียมตัวสอบควิซสัปดาห์หน้าแต่แล้ว สายตาของเธอก็สะดุดเข้ากับ ‘รอยปากกา’ แปลกปลอมที่หน้าปกด้านใน

ปกติเธอจะเขียนชื่อตัวเองไว้ว่า Nubdao - Hospitality Management

แต่ตอนนี้ มีลายมือหวัดๆ แต่ทรงพลัง เขียนด้วยปากกามาร์คเกอร์สีดำทับลงไปข้างใต้ชื่อเธอว่า

‘Property of Thames’

"ไอ้บ้าเธมส์!" นับดาวร้องลั่นห้องครัว หน้าร้อนวูบวาบจนแทบระเบิด เขาแอบเขียนตอนไหนเนี่ย! ตอนที่นั่งกินข้าวแล้วหยิบสมุดเธอไปดูเล่นแน่ๆ นี่มันไม่ใช่แค่การแสดงความเป็นเจ้าของแบบเด็กหวงของเล่น แต่มันคือการประกาศอาณาเขตที่ชัดเจนจนน่าหมั่นไส้

นับดาววางสมุดเลกเชอร์ลงบนเคาน์เตอร์กระแทกเสียงดังปัง แล้วชี้ไปที่ข้อความนั้น

"นี่มันอะไรคะ!"

เธมส์ชะโงกหน้ามาดู แล้วยักไหล่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ "ก็เขียนไว้กันหาย ของสำคัญต้องเขียนชื่อเจ้าของกำกับไว้ ไม่ถูกเหรอ?"

"ฉันไม่ใช่สิ่งของ! แล้วฉันก็ไม่ใช่สมบัติของนาย!"

"เหรอ?" เขาเดินอ้อมเคาน์เตอร์มายืนซ้อนหลังเธอ ก้มลงกระซิบข้างหู "แต่คืนนั้น ฉันจำได้ว่าฉันตีตราจองไปทั่วตัวเธอแล้วนะ"

"!!!"