ตื่นมาอีกที… ได้สามีเป็น แม่ทัพ

ชายแดนเหนือ คือดินแดนที่ลมพัดแรงกว่าคำสัญญา
ทรายแห้งแล้งยิ่งกว่าหัวใจของผู้ถือดาบ
ที่นี่…ไม่มีดอกไม้ ไม่มีสวน
มีเพียงค่ายทหาร กับเงาธงที่โบกสะบัดอยู่ท่ามกลางแดดร้อน
ผู้คนกล่าวกันว่า
แม่ทัพเซียว คือบุรุษผู้ไม่รู้จักคำว่าปรานี
ดาบของเขาปกป้องแผ่นดิน
และสีหน้าเรียบเฉยไม่เคยเปลี่ยน แม้ยามเลือดเปื้อนเกราะ
แต่แล้ววันหนึ่งค่ายชายแดนที่แห้งแล้งที่สุดในแผ่นดิน
กลับมี ผักงอกขึ้นกลางทรายและทั้งหมดเริ่มต้นจากสตรีผู้หนึ่ง
ในโลกอีกใบเธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดา
เรียนเอกภาษาจีนรักการอ่านตำราโบราณ
และเชื่อว่าคำพูดในอดีตมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน
การเดินป่าที่ควรเป็นวันหยุดกลับกลายเป็นเส้นแบ่งของโชคชะตา
เมื่อร่างของเธอร่วงหล่นและลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง…
กลับมีคนเรียกเธอว่า
"ฮูหยินท่านแม่ทัพ"