ถ้ามีเธออยู่ด้วยก็คงดี

"จำได้มั้ยคะว่าหนูเคยถามพี่ว่าผีมีจริงมั้ย"
"…."
"ตอนแรกหนูก็เชื่อ แต่ตอนนี้หนูไม่เชื่ออีกต่อไปแล้วเพราะตั้งแต่ที่พี่จากไปหนูไม่เคยเห็นพี่เลย" ฉันพูดออกไปเสียงเบาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างช้า ๆ เขาก็ยังคงเงียบไม่ตอบโต้ฉัน เขาจะตอบฉันได้อย่างไรในเมื่อตอนนี้เขาเป็นเพียงรูปถ่ายที่วางไว้อยู่เท่านั้น
"ตอนนี้ก็ครบหนึ่งปีแล้วที่หนูอยู่โดยที่ไม่มีพี่ หนูพยายามอย่างหนักที่จะทำใจเรื่องของพี่ ทุกวันที่ลืมตาขึ้นมาหนูหวังว่าจะพี่จะเป็นคนแรกที่หนูเห็น แต่มันไม่เป็นอย่างนั้นเลย หนูควรทำยังไงดี จะเป็นไปได้ไหมที่เรื่องทั้งหมดจะเป็นเพียงความฝันที่เมื่อหนูลืมตาขึ้นมาก็จะยังมีพี่อยู่ข้าง ๆ มันจะมีโอกาสไหนอีกไหมที่หนูจะเจอพี่อีกครั้ง" ฉันพูดความในใจออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะท้าน ตอนแรกก็ทำใจไว้แล้วว่าจะเป็นคนที่มีความสุขไม่อยากให้เขาเป็นห่วงแต่ความจริงมันไม่ง่ายอย่างนั้นเลย


ฝากนักอ่านช่วยให้คะแนนหรือรีวิวนิยายเรื่องนี้ให้หน่อยได้ไหมคะ
ผู้เขียนอยากรู้ว่าทุกคนรู้สึกยังไงหลังอ่านจบ เพื่อนำคำแนะนำไปพัฒนาและปรับปรุงผลงานในเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ

สามารถรีวิวตามความรู้สึกจริงได้เลยนะคะ ทุกความคิดเห็นมีความหมายกับผู้เขียนมาก ๆ ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่เข้ามาอ่านและคอยสนับสนุนกันเสมอนะคะ