รักหักหลัง

คลิก!
คิงหลับตารอรับความพ่ายแพ้ เมื่อไม่อาจสู้แรงกับสิ่งนั้นได้ ขนอ่อนพากันเรียงตัว เมื่อได้ยินเสียงขึ้นนกปืนดังขึ้น
กลั้นหายใจ อะไรจะเกิดก็ให้เกิด มีเพียงพ่อแม่และพระธรรมคำสั่งสอนเท่านั้นที่คิงนึกถึงในตอนนี้
ปึก!
"หยุดนะ! พี่คิงพี่ทำบ้าอะไร!" แรงกระแทกที่สัมผัสลงมาบนหลัง ทำให้สติของคิงกลับคืนมา
"ปล่อยมือ! เอามานี่ ใครก็ได้ มาช่วยตรงนี้หน่อย" พิงค์ผลักมือคิงไปทางอื่น แย่งปืนออกจากมือแล้วโยนปืนไปอีกทาง แล้วฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าคิงเต็มแรง ใบหน้าคิงหันไปตามแรงตบ
เพียะ!
"เกิดอะไรขึ้น พิงค์มาได้ไง" คิงถามเมื่อสติกลับคืนมา
เพียะ!
ความโมโหทำให้พิงค์ฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าคิงอีกครั้ง
"โอ้ย! อะไรครับพิงค์ ตบพี่ทำไม"
"หนูจะตบจนกว่าสติของพี่จะกลับมา ทำไมพี่ทำแบบนี้ ทำไมถึงทำแบบนี้" พิงค์ตะโกนใส่หน้า ความเหนื่อย และความกดดัน ทำให้น้ำตาพากันไหลออกมา คิง มองหน้าพิงค์ แล้วมองหน้าหัวหน้าคนงาน ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
"ถ้าหนูมาไม่ทัน พี่จะเป็นยังไง ฮื่อ ฮื่อ พี่นะพี่ รู้ไหมว่าหนูเป็นห่วงพี่มากแค่ไหน หนูโคตรกลัวเลย หนูกลัวมาไม่ทัน พี่รู้ไหม!" พิงค์พูดพร้อมสะอื้นไห้ออกมา คนงานที่อยู่บริเวณนั้นมองหน้ากันไปมา เพราะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น คิงมองพิงค์ที่ยังสะอื้นไห้จนตัวโยน ก่อนจะเดินเข้ามาหา ดึงพิงค์เข้ามากอด ลูบมือลงบนศีรษะทุยสวยด้วยความเอ็นดู
"ไม่ต้องเลย หนูโกรธพี่จริง ๆ ด้วย" พิงค์พูด ตากลมโตมองหน้าคิง จังหวะที่กะพริบตาน้ำตาที่ขังอยู่ในหน่วยตาก็พากันไหลออกมา
"พี่ขอโทษ เด็กดีไม่ร้องนะ ไม่อายคนงานหรือไง"
"ก็พี่น่ะ ดูพี่ทำสิ พี่รู้ไหมว่าหนูกลัวแค่ไหน" ด้วยเวลาที่จำกัด บวกกับระยะทางที่ค่อนข้างไกล ความเร็วที่พิงค์ขับรถมาจึงมากกว่าทุกครั้ง จึงทำให้หญิงสาวกลัวจนหัวใจแทบจะหยุดเต้น
"พี่ไม่เป็นอะไรแล้ว เห็นไหม"
"นี่แน่ะ" พิงค์ผลักลงที่อกแกร่งเต็มแรง ถ้าเธอมาไม่ทัน ไม่รู้ว่าป่านนี้คิงจะเป็นอย่างไร ภาพที่คิงใช้ปืนจ่อหัวตัวเองยังติดอยู่ที่ตา คิดแล้วยังเจ็บที่หัวใจไม่หาย
++++++++++++++++++++++++++++++++++++
นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นตามจินตนาการ อ่านตัวอย่างก่อนซื้อนะคะ
ฝากรักหักหลังด้วยนะคะ