The killer พ่ายรักยากูซ่า

จิกเมะใช้มือเพียงหนึ่งข้างจับข้อมือสองข้างของไอริตรึงไว้เหนือหัว ทว่าอีกมือกลับไม่อยู่นิ่ง เขาค่อยๆ จับคอเสื้อชุดกิโมโนแหวกออก และใช้มือสัมผัสไปที่เนินอกนั่น
"อื้ม หยุดนะ พอได้แล้ว!"
ไอริสะดุ้งตัวกระเถิบหนีสัมผัสจากเขา แต่เธอยังไม่สามารถสลัดมือหลุดออกจากพันธนาการของเขาได้
"ไอริ...มาม่าซังไม่ได้บอกคุณหรือไง...ว่ายูโจ...ไม่จำเป็นต้องใส่บราเวลารับแขก"
สายตาซุกซนของเขามองไปที่ใบหน้าสวย พร้อมกระตุกยิ้มที่มุมปาก
"ทุเรส ปล่อยฉันนะ"
"และนี่...ยังใส่แพนตี้ใช่ไหม"
น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาไม่ใช่แค่พูดเท่านั้น เมื่อมือเริ่มสอดเข้าใต้กระโปรงกิโมโน
"อ่ะ อย่านะ อย่าแตะตัวฉันนะ"
"อย่าแตะตรงไหน ตรงนี้หรอ?"
"อ่า...."
แม้เธอสวมใส่แพนตี้ปกปิดของสงวนไว้ แต่ทันทีที่นิ้วกลางสัมผัสที่ยอดเกสร ไอริมิอาจห้ามความรู้สึกต้องการได้อีกต่อไป และขณะที่เธอกำลังเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสที่เขามอบให้ จิกเมะก็ชักมือออกและหยิบกุญแจมือที่เตรียมมา
แกร๊ก
"นี่คุณ!!! ทำบ้าอะไรเนี่ย"
ไอริตกใจสุดขีด เมื่อตอนนี้ข้อมือสองข้างถูกล็อคด้วยกุญแจมือติดกับหัวเตียง
"คุณดื้อเองนะ ในเมื่อคุณคิดจะฆ่าผม ผมก็ต้องป้องกันตัว"
"นี่คุณจะข่มขืนฉันหรือไง?"
"ผมไม่เคยข่มขืนใคร และผมจะทำต่อเมื่อคุณร้องขอเท่านั้น"
"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ปล่อยสิ!!!"