แผนการหลบหนีจากการเป็นหนึ่งในฮาเร็มของจักรพรรดิ(Mpreg)

***คำโปรย***

เขาเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ขึ้นสมองเลยโพสต์ด่านักเขียนอันดับ 1 ในดวงใจ เพราะดันสร้างผลงานแนวฮาเร็มออกมาวางขายหลังจากหายไปเกือบ 4 ปี แล้วมันก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาหลุดเข้ามาในโลกนิยายที่ได้อ่านแค่บทนำ

***บทนำ***

"อ้าวพวกคุณไม่ใช่ยมทูตเหรอครับ" เฮสเทียรู้สึกมึนงงกับสถานการณ์ตรงหน้าจนต้องพูดแทรกขึ้นมาเพื่อหาคำตอบ

"ต้องไม่ใช่อยู่แล้วสิ นั่นมันฉายาตอนที่ฝ่าบาทอยู่ในสนามรบต่างหากเจ้าโง่"

"ถ้าอย่างนั้นพวกคุณเป็นใครแล้วที่นี่คือที่ไหนกันแน่?"

"คนที่อยู่ตรงหน้าเจ้าคือจักรพรรดิแวงซองต์ กาติเยอช์ เดอ โบฟอร์ต ส่วนพวกข้าเป็นผู้ติดตาม"

"แวงซองต์ กาติเยอช์ เดอ โบฟอร์ต...อ๋อ ไอ้พระเอกติดสัดเหมือนหมาตัวผู้นี่เองแกคงจะโผล่มาให้ฉันด่าก่อนขึ้นสวรรค์สินะ"

......................................................

"อย่าคิดว่าข้าไม่กล้าฆ่าเจ้า"

"ฝ่าบาทกล้าทำแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ แต่คงจะเสียใจไม่น้อยเพราะต้องฆ่าคนรักด้วยมือตัวเอง"

"เจ้าคงลืมไปแล้วว่าทางวิหารสามารถชุบชีวิตคนตายได้"

"ฝ่าบาทคิดว่าทางวิหารยังจะยอมให้ความช่วยเหลือราชวงศ์ที่ทอดทิ้งตัวเองไปแล้วหรือ ต่อให้ยอมช่วยก็ต้องแลกกับการให้นักบุญขึ้นเป็นจักรพรรดินี เฮสเทียที่ฝ่าบาทรักคงไม่อยากฟื้นขึ้นมารับรู้เรื่องแบบนั้นหรอก...ฝ่าบาทรีบลงมือเถิดไม่เช่นนั้นกระหม่อมจะทำเอง"

"เจ้า!..." แวงซองต์มองกริชที่ถูกทิ่มเข้ามากลางหน้าอกของตัวเองด้วยความตกใจ เพราะมันไม่ได้ถูกแทงเข้ามาตรง ๆ แต่เป็นการทะลุมาจากร่างของคนตรงหน้า "เฮสเทีย...ไม่นะ เฮสเทีย!"

"รีบบอก อึก ลาจักรพรรดินีของฝ่าบาทเร็วเข้า" เฮสเทียเอื้อมมือเปื้อนเลือดไปลูบแก้มแวงซองต์อย่างแผ่วเบาพลันหัวเราะชอบใจ เพราะในที่สุดมันก็เป็นไปตามแผนที่วางเอาไว้ "ลาก่อนสามีของข้า"

***แอปเปิลราคาแพงกว่า***