ย้อนมาเป็นชายาอ้วนของท่านอ๋อง

เสียงแฟลชรัวกระหน่ำสลับกับเสียงฝีเท้าส้นสูงที่กระทบพื้นแคทวอล์คอย่างมั่นใจ "อลิซ" ซูเปอร์โมเดลแถวหน้า ที่ได้รับฉายาว่า "เจ้าแม่แคทวอลค์" ในชุดฟินาเล่สีแดงเพลิงกำลังเฉิดฉายจนกลายเป็นจุดสายตาของคนทั้งโลก ร่างกายที่ผ่านการดูแลอย่างเคี่ยวกรำ เพรียวบางทว่าแข็งแรงคืออาวุธสำคัญของเธอ

แต่แล้วในขณะที่เธอกำลังเดินอยู่บนส้นสูง5 นิ้ว... ความเจ็บปวดแปลบที่ขั้วหัวใจก็จู่โจมกะทันหัน ร่างระหงทรุดฮวบลงกลางรันเวย์ ท่ามกลางเสียงหวีดร้องที่ค่อยๆ ดับวูบไป

อลิซตื่นขึ้นมาอีกครั้งในห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาสมุนไพรฉุนกึก เธอรู้สึกอึดอัดเหมือนถูกทับด้วยก้อนหินยักษ์ เมื่อก้มมองมือตัวเอง เธอกลับพบกับมือนุ่มนิ่มที่บวมจนแทบเห็นข้อนิ้ว และเมื่อพยายามจะลุกขึ้น หัวใจเจ้ากรรมก็เต้นรัวเร็วราวกับจะหลุดออกมาจากอกด้วยความเหนื่อยหอบ

"คุณหนูใหญ่ฟื้นแล้ว! ไปเรียนท่านเสนาบดีเร็วเข้า!" เสียงสาวใช้คนหนึ่งดังขึ้น

เธอหันไปมองกระจกทองเหลืองข้างเตียง ภาพที่สะท้อนออกมาคือดรุณีแรกรุ่นที่มีใบหน้ากลมพุงพุ้ย ผิวพรรณซีดเซียว และดวงตาที่ดูอิดโรยไร้สง่าราศี

'นี่ฉัน... กลายเป็นนางแบบที่ร่าง "พัง" ที่สุดในประวัติศาสตร์ไปแล้วเหรอเนี่ย?!'