เสพติดรักพยัคฆ์ร้าย เล่มเดียวจบ

บทที่ 13 คืนเสียตัว
พายุฝนด้านนอกยังคงโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง สายฟ้าแลบแปลบปลาบฉีกกระชากท้องฟ้าสีทมิฬ ส่งเสียงคำรามกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วผืนป่า แต่ทว่า... พายุอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นภายในกระท่อมไม้เก่าคร่ำครึหลังนี้ กลับรุนแรงและน่าหวาดหวั่นยิ่งกว่าพายุธรรมชาติภายนอกหลายพันเท่า
บนแคร่ไม้ไผ่เก่าๆ ที่ปูทับด้วยฟูกขาดวิ่น ร่างโปร่งบางของ แดนเหนือ กำลังบิดเร่าด้วยความทรมานที่แสนหวาน ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดชนิดรุนแรงที่แล่นพล่านอยู่ในกระแสเลือด ผสมผสานกับอาการฮีท (Heat) ที่ถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด เปลี่ยนหมอหนุ่มผู้เยือกเย็นให้กลายเป็นเพียงโอเมก้าที่โหยหาการเติมเต็ม
"อือ... ร้อน... พี่เสือ... แดนร้อน..."
เสียงครางเครือหวานหู ดังลอดริมฝีปากบวมเจ่อที่แดงช้ำ ผิวขาวจัดที่เคยเนียนละเอียดบัดนี้แดงก่ำไปทั้งตัว เม็ดเหงื่อผุดพรายตามไรผมและลำคอ ส่งกลิ่นฟีโรโมน ดอกราตรีต้องน้ำค้าง ออกมาอย่างรุนแรง กลิ่นหอมหวานเอือมระอาที่ยั่วยวนจนแทบขาดใจ ลอยฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วพื้นที่แคบๆ จนอากาศแทบจะกลั่นตัวเป็นหยาดน้ำแห่งความใคร่
พยัคฆ์ หรือ เสือ นั่งขัดสมาธิอยู่ปลายแคร่ สองมือกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน เล็บจิกเข้าเนื้อเพื่อเรียกสติ แผลถูกยิงที่หัวไหล่ซ้ายเริ่มมีเลือดซึมออกมาอีกครั้งจากแรงเกร็ง แต่ความเจ็บปวดทางกายเทียบไม่ได้เลยกับความทรมานทางใจ
เขากำลังต่อสู้... ต่อสู้กับสัญชาตญาณดิบของ True Alpha ที่กำลังเข้าสู่ภาวะ รัท (Rut) อย่างเฉียบพลันเพราะถูกกลิ่นคู่แห่งโชคชะตากระตุ้น
กลิ่นของแดนเหนือมันหอม... หอมจนเขาอยากจะกระโจนเข้าไปขย้ำ อยากจะกัดกินให้จมเขี้ยว อยากจะกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าไปในตัวอีกฝ่ายให้สมกับความกระหายที่อดกลั้นมานาน
"อึก... แดนเหนือ... นอนเฉยๆ... อย่าขยับ..."
เสือกัดฟันพูดเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาสีอำพันเริ่มพร่ามัวและเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานวูบวาบ เขาพยายามถอยห่าง เพราะรู้ดีว่าถ้าเผลอตัวไปแตะต้องตอนนี้... เขาจะหยุดไม่ได้
แต่ดูเหมือนสวรรค์จะไม่เข้าข้าง... หรือบางที อาจจะเป็นนรกที่เป็นใจ
แดนเหนือปรือตาฉ่ำน้ำขึ้นมอง ร่างกายที่รุ่มร้อนเรียกร้องสัมผัสจากอัลฟ่าตรงหน้าจนทนไม่ไหว สติสัมปชัญญะของหมอหนุ่มขาดสะบั้นลง เหลือเพียงความต้องการทางธรรมชาติที่บงการทุกการกระทำ
ร่างบางค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้น คลานเข่าเข้าไปหาเสืออย่างเชื่องช้า ท่วงท่านั้นยั่วยวนโดยไม่ตั้งใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปียกชุ่มแนบไปกับลำตัว เผยให้เห็นยอดอกสีหวานที่ชูชันดันเนื้อผ้า
"พี่เสือ... ไม่รักแดนเหรอ..."
แดนเหนือสะอื้นถาม น้ำเสียงเว้าวอนปานจะขาดใจ มือเรียวเอื้อมมาวางบนหน้าขาแกร่งของเสือ สัมผัสถึงความแข็งขึงที่ตื่นตัวเต็มที่ภายใต้กางเกง
"แดนเจ็บ... ตรงนี้มันว่างเปล่า... ช่วยแดนหน่อย... นะครับ..."
ไม่รอคำอนุญาต แดนเหนือตัดสินใจทำในสิ่งที่เสือคาดไม่ถึง ร่างโปร่งขยับตัวขึ้น คร่อม ทับตักแกร่งของเสือทันที!
"ซี๊ดดด... แดนเหนือ!"