วาสนารักจอมมาร

ผล็อยหลับไปเพียงตื่นหนึ่งจากการอ่านรีวิวนิยาย จู่ ๆ พริบตาเดียว ‘ซูหว่าน’ กลับตื่นขึ้นมาอีกทีในโลกเซียนมาร

หนำซ้ำแทนที่จะได้อาศัยอยู่ในร่างดี ๆ หน่อย ไฉนดันมาสวมร่างของขอทานน้อยผอมแห้งเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกน่าเวทนาคนหนึ่งได้เล่า

ซูหว่านไม่ขออะไรมากเลย

หากกลับโลกเดิมไม่ได้ ก็ขอเพียงมีเงินทองให้ใช้สอยไม่ขาดมือ มีข้าวกินไม่ขาดปาก มีที่นอนหลับเต็มอิ่มสบายอุ่นใจไร้กังวล ไม่หวังฝึกพลังอะไรให้เปลืองแรง

เท่านี้คงไม่ถือว่ามากมายอันใดหรอกกระมัง

แต่ไหนเลยชีวิตจะง่ายดายปานนั้น

เพราะตั๋วเงินหนึ่งหมื่นตำลึงทองที่มาดหมายจะนำไปตั้งหลักปักถิ่นฐานในโลกต่างแดน กลับกลายเป็นสิ่งชักพาให้เข้าไปพัวพันกับจอมมาร ‘โม่อี้หวน’ ตัวร้ายอันดับหนึ่งในนิยายที่เล่าลือกันว่าอัปลักษณ์ดุจดั่งปีศาจร้ายจำแลงกาย ทั้งยังโหดเหี้ยมฆ่าคนเป็นเบือราวเหยียบมดปลวก

พบหน้าไม่ถึงเค่อ จอมมารชั่วร้ายก็จะฆ่านางให้ตายคามือเสียแล้ว!

แต่อยู่ไปอยู่มา ไฉนดันได้กลายเป็นล่วมยาชั้นดีของจอมมารไปได้เสียเล่า

___________________________________________________________

เหตุใด...รู้ทั้งรู้ว่ามาแล้วเขาต้องเจอกับอะไร

เหตุใดจึงได้ผลีผลามบุกมาเพียงผู้เดียว

เขาบ้าไปแล้วหรือ

จอมมารบ้า...เขาบุกเขาเซียนเข้ามาเพียงผู้เดียวเพียงเพื่อจะช่วยนาง

เขาต้องบ้าไปแล้ว ชีวิตของนางควรคู่อันใดกับการให้เขาต้องมาเสี่ยงอันตรายเจ็บตัวเช่นนี้กัน...

"ข้าจอมมารโม่อี้หวนไม่เคยเกรงกลัวอะไรทั้งนั้น แม้กระทั่งความตาย" ประโยคคำพูดของเขาในอดีตดังวนซ้ำในหัวของนางไปมา

ท่านไม่เคยกลัวความตาย แต่ข้ากลับกลัวว่าท่านจะตาย...

โม่อี้หวนหลับตาตัดโซ่สายหนึ่งขาดสะบั้น หนึ่งในเสาทัณฑ์สวรรค์ถึงกับพังครืนลงมาไม่เหลือซากชิ้นดี กระนั้นก็ยังเหลือเสาอีกตั้งเจ็ด!

สายตาของเขาจับจ้องเพียงร่างเปื้อนเลือดบอบช้ำในกรงข่ายอาคมที่พยายามคลานกระเสือกกระสน

พบหน้าคราแรกเขาเคยลงมือบีบคอนาง

นางกลัวความเจ็บปวดที่สุด

นางรักการกินอาหาร มีนิสัยเกียจคร้าน ชมชอบอยู่อย่างสุขสบาย

นางที่แย้มยิ้มสดใสยิ่งกว่าแสงอาทิตย์

นางที่มอบความอบอุ่น

นาง...ที่เขารัก

พวกมันทั้งหลายมีสิทธิ์อันใดมาทำร้ายสตรีที่เขารัก!


___________________________________________________________

นิยายแนวแฟนตาซีเซียนมารขนาดสั้น พล็อตไม่ซับซ้อนค่ะ