จิ้งจอกตัวนี้อยากมีเจ้านาย

เคร้ง!!

เคร้งง!!

เสียงดาบที่กวัดแกว่งอยู่รอบกายหมายจะเอาชีวิต แต่ใบหน้าของผู้กวัดแกว่งเหล่านั้นกลับมีแต่ความหวาดกลัว สายตาของคนเหล่านั้นจ้องมองมาที่ข้าด้วยความหวาดกลัว ทำไม ทำไมกัน

สถานที่แห่งนี้คือสนามรบไม่ใช่เหรอ มันคือสถานที่ที่ผู้คนเตรียมพร้อมกับความตายไม่ใช่เหรอ ข้าที่ถูกจับตัวมา..แล้วบีบบังคับให้เข้าร่วมสนามรบยังไม่เคยหวาดกลัวต่อความตายเลย คนพวกนี้ก็เป็นเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ถูกบีบบังคับมาให้น้อมรับความตาย ถูกบีบบังคับมาให้ยอมจำนนต่อความตาย รองแม่ทัพหน้าดุบอกว่านี่คือการชดใช้ความผิด

ตัวข้ามีความผิดติดตัวต้องมารับใช้โทษ โดยการมอบชีวิตให้แผ่นดิน

"อ๊ากกก!!"

"ป ปีศาจ! นางคือปีศาจที่พวกมันเลี้ยงดู!!!"

ป ปีศาจเหรอ ข้าเป็นปีศาจเหรอ ท่านจิ้งจอกบอกว่าข้าเป็นเด็กน้อยที่น่ารักไม่ใช่เหรอ

"ข้า..ไม่ใช่" ร่างบางหยุดนิ่ง เนื้อตัวเต็มไปด้วยของเหลวสีสดเปรอะเปื้อนกายกลิ่นคาวเลือดโชยคละคลุ้ง จากเรือนผมที่เป็นสีขาวราวกับสีของหิมะกลายเป็นสีแดงสด ใบหน้าหวานที่มีรอยแผลเป็นประดับอยู่ข้างแก้มดูน่าเวทนามากกว่าน่าเกรงขาม "ไม่ใช่ ป ปีศาจ.."

"ม มันหยุดแล้ว หนีเร็ว!!!" กลุ่มคนที่อยู่ตรงหน้ารีบวิ่งออกไป ทั้งคนเจ็บและคนแข็งแรงไม่มีใครอยากอยู่ตรงนี้อีกแล้ว

"ห้ามหนี.." สองขาบางวิ่งตามไปด้วยความเร็ว ก่อนสองมือจะตะปบหลังกระชากศีรษะ เล็บแหลมคมที่ปล่อยไว้ให้ยาวล้วงทะลุผ่านกาย ของเหลวสีสดไหลทะลักออกมาราวกับน้ำตกที่ตกจากที่สูง แต่นี่เป็นน้ำตกสีแดงสดที่ออกมาจากกายมนุษย์

อ่า.. ของเหลวพวกนี้ออกมาจากกายเหมือนของข้าเลย ชิ้นเนื้อสีขาวพวกนี้ถูกอาบย้อมด้วยสีแดงของเลือดไปหมดแล้ว ดูไม่น่ามองเลยสักนิด ร่างกายที่ไร้การเคลื่อนไหว ..อย่างนี้เรียกว่าตายแล้วหรือไม่

พอหันกลับไปมองด้านหลังไม่มีใครอยู่ตรงนี้เลย แสงไฟจากที่ไกลๆ นั่นคงเป็นสนามรบของกองทัพด้านหลัง ข้าออกมากับกลุ่มคนจำนวนหนึ่ง กลุ่มคนที่ร้องไห้ออกมาราวกับพวกเสียสติ ปากบอกว่าไม่อยากตาย ปากบอกว่าอยากถูกขังคุกไปตลอดชีวิต ในบรรดาพวกที่ต้องออกมาด้านนอกคงมีเพียงข้าที่ไม่หลั่งน้ำตาออกมาให้เห็น

"กลับได้แล้ว.. หิวแล้ว"

ข้าต้องเดินกลับไป เดินย้อนกลับไปตามแสงไฟที่มองเห็นอยู่ไกลๆ ที่นั่นมีที่นอน ที่นั่นมีอาหาร ที่นั่นมียารักษา ข้าต้องหลับต้องนอน ข้าต้องกินเพื่อให้ท้องอิ่ม ในตอนนี้ไม่มีท่านจิ้งจอกคอยอยู่ป้อนข้าวป้อนน้ำให้แล้ว ไม่มีคนคอยกอดตอนนอนหลับแล้วด้วย

มือของข้ามีแต่สีแดงของเลือด เนื้อตัวของข้าเปรอะเปื้อนของเหลวสีแดงสด ทั้งกลิ่นของมันยังเหม็นคาวไม่น่าดม หากท่านจิ้งจอกมาเห็นข้าเปรอะเปื้อนเช่นนี้ คงถูกดุเป็นแน่..

"บ้าน.." เสียงเบาเอ่ยออกมา ในขณะที่สองข้ายังคงก้าวเดินต่อไป

อยากกลับบ้าน แต่บ้านของข้าที่มีท่านจิ้งจอกเป็นเจ้าของ..ตอนนี้มันไม่มีอยู่อีกแล้ว กลายเป็นส่วนหนึ่งของการยึดครอง กลายเป็นสนามรบไปหมดแล้ว

จนตอนนี้ที่ข้าไม่เหลือคนเลี้ยงดู..และไม่มีบ้านให้กลับไปแล้ว



…..
เรื่องนี้มีทั้งหมด 15ตอน กับ1 ตอนพิเศษค่ะ หากสนใจสามารถอ่านตัวอย่างก่อนได้นะคะ