ตึกร้างอาถรรพ์ 4 (เล่มจบ)

ลูกน้ำเริ่มใจเสีย พยายามดิ้นรนออกจากลูกกรอก เพื่อไปช่วยพ่อ แต่ลูกไม้กอดน้องสาวไว้แน่นน้ำตาไหลพรากไม่กระดุกกระดิก เพราะกลัวลูกกรอกจะแขนหลุด ขาหลุดอีก จึงปล่อยลูกกรอกกอดรัดทั้งสองไว้แน่น ผีน้อยยิ้มด้วยความดีใจ นี่เป็นครั้งแรกที่พี่ชายเข้าข้างตน พี่ชายมองหน้าน้องสาวน้ำตาซึมและกล่าวว่า
ลูกไม้ : ขอโทษด้วย

"วินาทีสุดท้ายก่อนที่ลุงจะหมดพลังชีวิต ขยับไม่ได้ พูดไม่ออก หายใจไม่ออก ลุงรวบรวมพลังเฮือกสุดท้าย ดิ้นรน ขยับแขนทั้งสองข้างออกจากรากไม้ ได้สำเร็จ ยกมือทั้งสองขึ้นเหนือหัว ประกบกันแบบพนมมือ ท่องคาถาบูชานางตะเคียนในจิต

"อิติบูชา จะมะหาราชา สัพพะสเน่หา อะระหังสัมมา สัมพุทโธมามา ยาตรายามดี วันชัยมารศรี สวัสดีลาโภ นะโมพุทธายะ
ลุงอธิฐานจิต ถ้า กู รอดไปได้ จะจุดธูป 5 ดอก บูชาพร้อมน้ำแดง ผลไม้ ขนมหวานและเครื่องหอม ชุดใหญ่
แม่กู น้องสาวกู ลูกกู ก็เป็นผู้หญิง กูไม่คิดจะทำร้ายผู้หญิง แม้เป็นภูตผี หรือเจ้าที่ก็ตาม