ละลายหัวใจมาเฟีย จบ

ละลายหัวใจมาเฟีย
โปรย

"ปล่อยคะ..."

สาริศทำตาลุกวาว

"อยากแหย่ฉันนักไม่ใช่หรือ เก่งดีนัก จะร้องให้ปล่อยทำไม"

สาริศตวาดกร้าว แบบที่ทำให้อรุณวราท้อไปหมด

สาริศไม่เข้าใจเธอเลย เธอทำไปเพราะห่วงเขา อยากให้เขากลับบ้าน เธอไม่ได้ตั้งใจแหย่เขาสักนิด เธอสั่นหน้าไปมา เขาหน้าเกรี้ยวกราด
"ไม่...ไม่ใช่นะคะ"

"ไม่ใช่อะไร!" สาริศตะคอก อรุณวราหน้าซีดขาว

"รุณไม่ได้ตั้งใจแหย่คุณเลยนะคะ รุณสาบานได้"

สาริศไม่สนว่าเธอจะพูดอะไร อรุณวราดิ้นอึกอัก แต่ถูกเขากอดเอาไว้ หญิงสาวหน้าตาตื่นไปหมด

"คุณริศ..."

ใบหน้าคมของเขาราวกับหินแกรนิตดูดุกร้าว เขาท่าทางเอาเรื่องจนเธอทุบอกเขารัว เพื่อให้เขาปล่อย

"ปล่อยค่ะ"

"ไม่ปล่อย...อยากตอแยฉันนักไม่ใช่หรือ...ฉันกำลังหิวโซอยู่พอดี อยากลิ้มรสเนื้อขาวๆ หน้าสวยๆ อยากเสนอให้ฉันนักไม่ใช่หรือ"

อรุณวราเบิกตาโต เขากำลังเข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว เขาพูดเรื่องเสนอตัวอะไร เธอไม่ได้เสนอตัวให้เขาสักนิด

อรุณวราหน้าร้อนผ่าวๆ

"รุณเปล่านะคะ รุณไม่ได้เสนอตัวให้คุณ"

"ไม่เสนอแล้วจะพูดท่าโน้นท่านี้ให้ฉันกลับบ้านทำไม ทำไมอยากอยู่ใกล้ฉันนักเหรอ ทำให้แม่ฉันหลงคนเดียวไม่พอจะหว่านเสน่ห์ให้ฉันหลงอีกคนหรือไง"

สาริศกัดกรามกรอด ท่าทางเขาดูโกรธจัดมากๆ

อรุณวราอยากตายเหลือเกิน ดูเถอะ เขาคิดไปนั่น น่าอายเหลือเกิน เธอไม่เคยคิดจะให้ท่าเขาสักนิด เธอเหลือบตามองใบหน้าคมเข้มของสาริศ เขามองมาตาเขียวปัด ทำให้เธอไม่กล้าพูดอะไรอีก

รักด้วยใจ บัวริน