คนดูแลคนโปรดของคุณผู้ชาย

เมื่อหลายเดือนก่อน ปราบ สามีของ ปัทมา เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้ได้รับการบาดเจ็บที่ขาหนึ่งข้าง แม้หมอจะช่วยรักษาอย่างสุดความสามารถ แต่ขาของปราบก็ยังกลับมาใช้งานเหมือนเดิมไม่ได้ ตอนนี้ปราบจึงทำได้แค่นั่งและนอนให้ปัทมาคอยดูแล

แม้ปัทมาจะเต็มใจดูแลสามี แต่ว่าเธอนั้นก็ต้องไปออกงานสังคม เจอเพื่อนฝูงในแวดวงไฮโซ และดูแลร้านเพชร ไม่ได้อยากอยู่ดูแลสามีตลอดเวลาที่บ้าน เธอจึงจะหาคนมาช่วยดูแลสามีของเธอ

เธอติดต่อไปยังเพื่อนสนิทคนหนึ่ง บอกให้หาเด็กสักคนให้หน่อย ซึ่งเพื่อนก็หาให้ เป็นหลานคนรับใช้ที่บ้านกำลังหางานทำอยู่พอดี จึงบอกให้ปัทมาลองพิจารณาเด็กคนนี้ดูว่าสมควรที่จะทำงานดูแลสามีของปัทมาไหม

"สวัสดีค่ะ คุณผู้หญิง" องุ่น หญิงสาวร่างเล็ก หุ่นบาง หน้าตาดี วัย 20 ปีหมาดๆ ยกมือไหว้ปัทมา ป้าของเธอบอกว่าให้ลองมาทำงานที่นี่ดู คุณผู้หญิงของบ้านหลังนี้ก็ใจดีไม่แพ้กับคุณผู้หญิงที่ป้าทำงานอยู่ด้วย

"เธอชื่ออะไรเหรอ" หญิงวัยกลางคนที่มีสง่าราศีถามหญิงสาวอายุน้อยกว่าตรงหน้า

"หนูชื่อองุ่นค่ะ"

"สนใจมาทำงานกับฉันใช่ไหม"

"ค่ะ"


..........


"สวัสดีค่ะ" องุ่นเปิดประตูเข้ามาในห้องปราบก็เอาแต่ก้มหน้า เธอแค่ยังตื่นเต้นกับคำที่พี่สาวแม่บ้านพูดไม่หาย… อาบน้ำให้คุณผู้ชาย

"เข้ามาใกล้ๆ ฉันสิ"

ปราบสั่งหญิงสาวตัวเล็ก เท้าบางจึงค่อยๆ เดินเข้าไปหาคนร่างแกร่งใบหน้าหล่อคมคายที่นั่งเอาหลังพิงเตียง ห่มผ้าเพียงแค่ครึ่งตัว

"เงยหน้าขึ้น" ปราบสั่งอีกครั้ง

"ค่ะ" องุ่นเงยหน้าขึ้นช้าๆ สบตากับปราบ

ปราบมองหญิงสาวแล้วก็เหมือนตกอยู่ในภวังค์แวบหนึ่งก่อนจะรีบหลุดออกมา เธอคนนี้มีใบหน้าที่สวยมาก ดวงตากลมโต จมูกโด่ง ริมฝีปากอวบอิ่ม อีกทั้งยังรูปร่างดี ผิวพรรณก็ดูดี เธอคนนี้เหรอที่เมียหามาดูแลเขา

"เธอชื่ออะไรนะ"

"หนูชื่อองุ่นค่ะ"

"งั้นองุ่น เธอประคองฉันไปอาบน้ำหน่อย"

"ค่ะ!"

องุ่นรับคำอย่างใจเต้นแรง เธอต้องพาคุณผู้ชายไปอาบน้ำจริงๆ ใช่ไหม

"เป็นอะไร"

"ปะ เปล่าค่ะคุณผู้ชาย!"

"งั้นพาฉันไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้"

"ค่ะ!"

..........


"ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยากอยู่ดูแลคุณผู้ชายค่ะ" เสียงเล็กบอกกับร่างสูงไป เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยใบหน้าที่ยังแดงระเรื่อ ก่อนที่จะเข้าไปพยุงเขาทว่าก็ยังหลบสายตาคู่คมอยู่

"หึ" ปราบอดขำเบากับใบหน้าน่ารักของเด็กสาวไม่ได้ เธอช่างดูใสซื่อไร้เดียงสาเสียจริง ไม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ ที่เมียเคยจ้างมาดูแล

ปัทมาเคยจ้างคนมาดูแลปราบแล้วหลายคน แต่แต่ละคนมีแต่หวังอยากนอนกับเขาทั้งนั้น ซึ่งเขาไม่ชอบก็เลยบอกให้เมียหาคนใหม่มาให้ บอกเมียไปว่าแค่ไม่ถูกใจคนพวกนั้น

แต่พอกับองุ่น ปราบกลับรู้สึกถูกชะตากับเธออย่างน่าประหลาด เพียงแค่เห็นหน้าแวบแรกก็รู้เลยว่าเธอคนนี้อาจจะได้อยู่ดูแลเขายาวๆ

องุ่นอาจเป็นคนดูแลคนโปรดของปราบ

"ค่อยๆ เดินนะคะ" คนตัวเล็กประคองร่างสูงให้มานั่งลงบนเตียง พอมาถึงก็ค่อยๆ ยกขาของเขาขึ้นไปอยู่บนเตียงอย่างเบามือ จากนั้นก็ผละตัวไปหยิบถ้วยข้าวต้ม เตรียมป้อน

อันที่จริงปราบกินเองได้ เขาเจ็บขาไม่ได้เจ็บมือ แต่ทำไมพอมาถึงตอนนี้เขาถึงอยากให้เธอป้อน?

องุ่นหย่อนตัวนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วตักข้าวต้มใส่ช้อนก่อนจะเป่าเบาๆ แล้วส่งไปใส่ปากปราบ

ปราบเปิดปากรับข้าวต้มที่องุ่นป้อน ร่างแกร่งมองคนเด็กกว่าอย่างไม่วางตา

ไม่รู้ว่าเมียไปหาคนดูแลคนนี้มาจากไหน หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มดี ท่าทางก็ดูเหนียมอายตลอดเวลา เขามองแล้วรู้สึกเอ็นดูอย่างบอกไม่ถูก

ก็แค่เอ็นดูในฐานะคนดูแลคนโปรด

"อร่อยดีนะ ทำเองเหรอ"

"ค่ะ หนูทำเองค่ะ"

"งั้นทำให้ฉันกินทุกวันเลยนะ"

"ค่ะ คุณผู้ชาย"