ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก เล่ม 4

“เมื่อควันปืนจางหาย... บุปผางามย่อมผลิบาน”
สงครามปราบโจรแคระวะที่ชายฝั่งตงไห่ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว! ด้วย “เขี้ยวเล็บ” ที่ เสิ่นหลิวเวย มอบให้ และการบัญชาการของแม่ทัพหลี่มู่ กองทัพเรือหลวงตงไห่พร้อมแล้วที่จะเปลี่ยนน่านน้ำสีครามให้กลายเป็นสีเลือด เพื่อปกป้องแผ่นดินจากผู้รุกราน!
แต่กาลเวลาไม่เคยหยุดนิ่ง... เมื่อมรสุมสงครามพัดผ่านไป สายลมแห่งการเติบโตก็พัดเข้ามาแทนที่ จาก “เด็กหญิงตัวน้อย” ผู้เป็นกุนซือลับหลังม่าน... บัดนี้ได้เติบโตขึ้นเป็น “ดรุณีโฉมงาม” ผู้เพียบพร้อมด้วยปัญญาและความสามารถ ในวัย “ปักปิ่น” เสิ่นหลิวเวยกลายเป็นบุปผาที่หอมหวนที่สุดในแผ่นดินต้าเฉิง ที่เหล่าบุรุษทั่วหล้าต่างหมายปอง!
ทว่า... ใครเล่าจะรู้ว่า... หัวใจของนางได้ถูก “หุ้นส่วน” คนสำคัญ... จองจำไว้ด้วย “หยกขาวมันแพะประจำองค์” มาเนิ่นนานแล้ว!
“ข้าเฝ้าถนอมเจ้ามาตั้งแต่วัยเยาว์.. .ใครหน้าไหนก็อย่าหวังจะได้เด็ดดม!”
ศึกนอกที่ว่าหนักหนา... ยังไม่เท่าศึกในใจของ องค์ชายรองจ้าวหมิงฮุย! หลังจากร่วมเป็นร่วมตายในสงครามทางน้ำ และเฝ้ามอง “หุ้นส่วนตัวน้อย” ของเขาเติบโตขึ้นท่ามกลางความรุ่งเรืองของมณฑลตงไห่... ความรู้สึกบางอย่างในใจของเจ้าตัวก็เริ่มชัดเจนยิ่งกว่าแสงจันทร์ในคืนนั้น
วันเวลาผันผ่าน... ข่าวความงามและความฉลาดของ “คุณหนูเสิ่น” แพร่สะพัดไปทั่วทุกหัวมุมเมือง ทำให้จวนเจ้าเมืองตงไห่หัวกระไดไม่แห้งจากเหล่าแม่สื่อ!
แต่มีหรือที่ “พยัคฆ์ดำ” จะยอมให้ใครมาแย่งชิงดวงใจ? การกลับมาเยือนตงไห่ในครั้งนี้... จึงไม่ใช่ในฐานะหุ้นส่วน... และไม่ใช่ในฐานะแม่ทัพ... แต่มาในฐานะ “บุรุษ” ผู้ที่จะมาทำให้นางในดวงใจรับรู้ว่าเขารู้สึกเช่นไร...
เรื่องราวจะเป็นอย่างไร โปรดติดตามได้ภายในเรื่องค่ะ