อยู่ๆ ฉันก็ได้มรดกห้าร้อยล้าน

"อะไรมันจะซวยขนาดนั้นนะโบ" นารายาถามเพื่อนสนิทในชะตากรรมที่อีกฝ่ายเจอ
"เวรกรรมของฉันมั้งนุ่น" สิริ หรือเจ้าของชื่อเล่นว่า "โบ" ตอบ ดีที่สองสาวสนิทกันแค่สองคน หากมีสามคนคงกลายเป็น โบ นุ่น เจน ชีวิตพวกเธออาจได้เป็นศิลปินไปแล้ว
"อย่าให้เจอนะ ให้พ้นโทษแบนก่อนแม่จะตามไปแหกในเกาหลี" สิริยังคงโมโห งานถูกแบนห้ามเข้าประเทศเกาหลีใต้หกเดือน แล้วเธอจะทำอย่างไร ข้าวต้องซื้อคอนโดต้องผ่อน หายใจเข้าออกก็ต้องใช้เงิน
"แล้วแกจะไปทำไร ช่วงนี้" นารายาเพื่อนอย่างเป็นห่วง มนุษย์เงินเดือนมีชีวิตไม่ต่างกันเท่าไหร่ ปกติก็เดือนชนเดือนอยู่แล้ว
"ไม่รู้เหมือนกัน คงหางานพิเศษทำมั้ง หรือรับสอนพิเศษดี" สิริคิดไม่ตก
"สอนพิเศษ ฉันว่าแกอาจจะความดันขึ้นหนักกว่าเป็นไกด์อีกนะ" นารายาพูดอย่างรู้นิสัยเพื่อน สิรีกับเด็กเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ถูกกันเลย
"กลุ้มใจเนอะ อยากนอนหลับตื่นมาแล้วเจอว่ามีโทรศัพท์จากเจ้าคุณยาย ให้ไปรับมรดกร้อยล้านก็คงดีอะ" สิรีว่า
"นั่นสิแก ฉันก็รออยู่ว่าเมื่อไหร่แม่จะเฉลยว่าเรามีสมบัติร้อยล้าน รออยู่ทุกวันแม่ไม่พูดสักที" เพื่อนสาวรับมุข
จากนั้นพวกเธอก็หัวเราะคิกคัก โดยที่ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่พูดเล่นกันนั้น มันจะเป็นความจริงในเวลาต่อมา