นายฮ้อยผีบิน

บทนำ
ในค่ำคืนที่ความมืดไม่ใช่เพียงการดับแสง แต่คือการเปิดประตูให้สิ่งเร้นลับเดินออกมา โลกของคนเป็นกับโลกของผีซ้อนทับกันบางเฉียบราวใยแมงมุม ใครก้าวพลาดเพียงก้าวเดียว อาจไม่มีโอกาสหันกลับมาเล่า

เล่มนี้ไม่ใช่นิทานก่อนนอน หากเป็นคำเชิญจากเงามืด
เชิญให้ผู้อ่านมองลึกเข้าไปในความกลัวของตนเอง
กลัวผี หรือกลัวใจคน…บางครั้งคำตอบก็โหดร้ายพอ ๆ กัน

“นายฮ้อยผีบิน” จะพาไปพบกับเงาร่างกลางทุ่งอ้อย ผู้ลอยขึ้นฟ้าอย่างไม่ควรลอย และทิ้งคำถามไว้ว่า ใครกันแน่ที่ตายไปแล้ว ใครกันแน่ที่ยังหลงเหลือความเป็นคน
“น้ำลายกองกอย” คือรอยชื้นที่ไม่ควรเหยียบ และเสียงกระซิบที่ไม่ควรฟัง เพราะบางสิ่งใช้เพียงน้ำลาย ก็พรากลมหายใจได้
“เนินตานี” คือผืนดินที่งามสง่าแต่แฝงคำสาป ความสวยงามที่แลกมาด้วยชีวิต และรอยยิ้มที่ไม่เคยมีเมตตา
ส่วน “บังฟันหันหลังแทง” คือบทพิสูจน์ว่าความน่ากลัวที่สุด ไม่ได้มีเขี้ยวหรือกรงเล็บ แต่อยู่ในมือของคนที่เราไว้ใจ

นี่คือรวมเรื่องสยองขวัญที่ไม่รีบหลอก
แต่ค่อย ๆ คลานเข้ามาในความรู้สึก
เหมือนลมเย็นยามดึกที่ทำให้ขนลุกทั้งที่ยังไม่เห็นผี

หากหัวใจคุณยังเต้นเป็นปกติหลังเปิดหน้าแรก
แสดงว่าเรื่องจริง…ยังไม่เริ่ม

ขอให้โชคดีในการอ่าน
เพราะบางตำนาน อ่านจบแล้ว
ไม่ได้แปลว่าจะหลุดพ้น.
เรื่องโดย โต้ บางจาก