ตราบาปวันวาน

ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้ ‘พชรมน’ เลือกที่จะเดินออกจากชีวิตคนรักเก่า
ทั้งที่ต่างคนต่างก็ยังรักกันมาก และเธอกำลัง ‘ตั้งท้อง’
เธอใช้เวลานานกว่าสี่ปีเพื่อลืมเขา แต่ก็ยังลืมไม่ได้
ทำงานในร้านอาหาร และทำหน้าที่แม่เลี้ยงเดี่ยวเลี้ยงลูกตามลำพัง
แต่แล้ววันหนึ่งโลกก็หมุนเธอให้กลับไปเจอ ‘คนรักเก่า’ อีกครั้ง

ตลอดเวลาที่เลิกกัน ‘ศาสน์’ ไม่เคยเข้าใจว่าเขาทำอะไรผิด
ทำไมถึงถูกเธอบอกเลิก ทั้งยังใจร้ายกับเขาแอบไปเอาลูกออก
เขาฝังใจเกลียดเธอมาหลายปี มีโอกาสได้กลับมาเจอกันอีกครั้งก็ไม่หายเกลียด
จ้องจะทำลายเธอเหมือนที่เธอเคยทำลายลูก!

.

"มึงคิดจะทำอะไร!"

"กูจะไปดูหน้าเมียเก่ากู ว่าหน้ายังเหมือนเดิมอยู่มั้ย หรือเปลี่ยนไปเหมือนที่เปลี่ยนหัวใจไปรักมึง! เธอรักมันมากนักเหรอหนูมนถึงไปกอดมัน ตอบมา บอกให้ตอบไง!"

"มึงบ้าไปแล้วเหรอไอ้ศาสน์!"

"เออ! กูบ้า กูรักเขา ทั้งรัก ทั้งรอมาถึงวันนี้! แล้วดูมันทำกับกูสิ รวมถึงมึงด้วย เมียเก่ากับเพื่อนเก่าแม่งแอบมาเอากันเอง มึงไม่ให้กูเกลียดพวกมึงสองคนได้ยังไง"

"ไล่เขากลับไป ฮือ... คุณภพ ไล่เขา..."

การเป็นคนกลางทำให้ดรัณภพอึดอัด เขาไม่เข้าใจสถานการณ์ แต่พอจะจับใจความได้ว่าเพื่อนเก่ากำลังเข้าใจผิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพชรมน เขาอยากอธิบาย ทว่าพชรมนไม่ต้องการให้ทำอย่างนั้น เธอร้องไห้ไม่หยุดและขอร้องให้เขาไล่ศาสน์ออกไป

เธอส่ายหน้าทั้งน้ำตาไม่ต้องการจะเห็นหน้าแฟนเก่า

"มนขอร้อง ฮือ..."

"กูไม่สนใจอดีตของมึงว่าจะเคยคบกับน้องมนไปถึงขั้นไหน แต่กูเชื่อว่าน้องมนมีเหตุผลมากพอ คงเพราะมึงสันดานเลวแบบนี้ไง น้องมนถึงได้ไม่เอามึง มึงไสหัวไปให้พ้นหน้ากู แล้วไม่ต้องกลับมาเหยียบที่นี่อีก งานศพพ่อกู มึงก็ไม่ต้องไป กูไม่ต้อนรับคนจากภูวรา จะมึง หรือพ่อมึง กูก็ไม่ต้อนรับ!"

"เออ! ได้ กูยอมกลับก็ได้ภพ"

"..."

"แต่มึงดูแลเมียของมึงให้ดีแล้วกัน กูกลัวตัวเองจะอดใจไม่ไหว คิดถึงม้าเก่าที่เคยขี่จนเผลอลากมานอนด้วย แต่... หึ คิดว่าคงไม่เสียหายหรอกมั้ง ทีตอนมันคบกับกู มันยังนอกใจกูไปเอากับมึงได้เลย ผู้หญิงแบบนี้ กูคิดว่าอีกไม่นานหรอกภพ มันก็จะนอกใจมึงไปเอากับคนอื่นได้เหมือนกัน"

"..."

"มึงระวังตัวไว้ ถือว่ากูเตือนในฐานะผัวเก่าของเมียมึง!"

"ไอ้ศาสน์!"

แต่ละฝ่ายคว้าคอเสื้อกันด้วยความเร็วเหนือแสง พชรมนที่เป็นคนกลางทนฟังต่อไปไม่ไหว เธอร้องไห้ไม่หยุด พุ่งตัวเข้ามาดึงมือศาสน์ออกจากคอเสื้อดรัณภพหลายครั้งจนเขายอมปล่อยมือจากดรัณภพมามองจ้องใบหน้าเปรอะเปื้อนน้ำตาของเธอ

"ฮือ... เลิกกันแล้วก็เลิกแล้วต่อกันไปสิ จะมายุ่งวุ่นวายกับมนอีกทำไม ออกไป ออกไป มนบอกให้ออกไปไง ฮือ..."

เขาไม่ยอมไปพชรมนก็ตามไปกำหมัดทุบแรง ๆ บนอกกว้างหลายต่อหลายครั้ง ร่างสูงใหญ่ของศาสน์ก้าวถอยหลังออกจากห้องน้ำไปเรื่อย ๆ ช่วงที่เงียบไปนั้นเขาพยายามข่มความเจ็บปวดในใจที่เห็นเธอแสดงออกต่อหน้าต่อตาว่ารักและแคร์ดรัณภพมากแค่ไหน

กระทั่งทนเห็นเธอรักคนอื่นไม่ไหว เขาปัดมือเธอทิ้งรุนแรงในระดับที่ทำให้เธอเกือบหกล้ม ถ้าหากไม่มีวงแขนกว้างของดรัณภพมาซ้อนด้านหลังและประคองเธอไว้

"อย่าฝัน ว่าฉันจะปล่อยให้เธอมีความสุขกับมัน"

"..."

"ไม่-มี-วันซะหรอก หนูมน!"
.

(จัดโปรเปิดตัวนิยายใหม่ ราคา 179 บาท วันนี้ - วันเสาร์ที่ 28 มกราคม 2569)
แนวดรามานะคะ กรุณาทดลองอ่านตัวอย่างก่อนอ่านฉบับเต็ม
.
ไม่จัดโปรโมชั่นอีกครั้งภายใน 1-2 ปีหลังจากวางขาย
กดซื้อผ่านหน้าเว็บราคาประหยัดมากกว่าผ่าน IOS ค่ะ