สวรรค์กำสรวล

ความโกรธเกรี้ยวไม่เคยให้คุณแก่ใคร
แต่มันคือเชื้อไฟที่ขับเคลื่อนชีวิตนับต่อจากนี้...

‘พรอัปสรา’ สาบานว่าจะอุทิศทั้งชีวิตไปกับการแก้แค้นสตรีผู้ที่ทำให้เจ็บปางตาย เธอไม่สนว่าความผูกพันร่วมสิบปีต่อ ‘พันธุ์ผกา’ จะมีคุณค่ามากแค่ไหน เพราะแม้แต่หล่อนเองยังไม่ยี่หระด้วยซ้ำ ว่าเราเคยรักกันมากเพียงใด
ต่อให้ต้องดึงเอาคนบริสุทธิ์อย่าง ‘พันธุ์มณี’ มาเป็นหมากในกระดานแห่งความพยาบาท เพื่อชดใช้ความผิดที่เจ้าตัวไม่ได้ก่อ ก็ไม่อาจ‌ลดทอนความคับแค้นใจที่สั่งสมมาเนิ่นนาน

ทางเดียวที่จะทำให้มันทุเลาลงได้
คือความแค้นที่ได้รับ
ต้องได้รับการชำระให้สาสม!