หย่า...ริษยา

คำโปรย...
เมื่อความรักและทะเบียนสมรสไร้ค่า ต้นหอมก็ยินดีที่จะจบทุกอย่างเพื่อเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายให้แก่วีรภาพ คนที่เธอรักที่สุด ชวนกันไปหย่าให้เสร็จสิ้นเสียที ซึ่งอีกฝ่ายก็ยินดี
หากทว่า...เมื่อเธอทำทุกอย่างไปหมดแล้ว ก็รู้สึกอยากจบชีวิต แต่ดูเหมือนฟ้ายังไม่อยากพาเธอไปที่ที่ต้องการ ยังคงให้เธอพบเจอกับใครอีกคนเพื่อเริ่มต้นใหม่ จากความใจดีของเธอเอง
เหมือนจะดี...แต่ก็ไม่ดี เมื่อชีวิตเธอท่าจะดี วีรภาพก็ดันกลายเป็นคนริษยาและคลั่งรักในตัวเธออีกครั้ง
จุดจบของเขาและเธอจะเป็นเช่นไร โปรดติดตามได้ในนิยายดราม่าเล่มนี้ค่ะ
ซินยอริต้า

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
"พี่วีคะ! จะนั่งเฝ้าหน้าจอไปถึงไหน?" เมย์ เดินปั้นปึ่งเข้ามาในห้อง เธอสวมชุดนอนไม่ได้นอนหวังจะปรนเปรอเขาเหมือนอย่างเคย "เมย์หิวแล้วนะ ไปหาอะไรกินกันเถอะค่ะ"
วีรภาพไม่ได้หันไปมอง เขาเพียงแต่ตอบด้วยน้ำเสียงรำคาญ
"เมย์ไปกินก่อนเถอะ พี่ทำงานอยู่"
"งานหรือผู้หญิงกันแน่คะ!" เมย์ปรี่เข้ามาดูหน้าจอแล้วกรีดร้องออกมา "ยัยต้นหอมอีกแล้วเหรอ? พี่วีจะอาลัยอาวรณ์อะไรมันนักหนา มันหย่ากับพี่ไปแล้วนะ แถมตอนนี้มันก็นอนเสวยสุขบนกองเงินกองทองของผัวใหม่มันแล้ว พี่จะไปสนมันทำไม!"
"หุบปากนะเมย์!" วีรภาพตวาดลั่นจนเมย์ชะงัก "อย่าเรียกหอมแบบนั้น หอมเขาไม่ใช่คนแบบนั้น ก้องกรุณต่างหากที่ไปล่อลวงเขาไป แย่งของของฉันไป!"
"มันจะมากไปแล้วนะพี่วี!" เมย์น้ำตาคลอด้วยความริษยาไม่แพ้กัน "วันที่พี่ทิ้งเขา พี่เป็นคนพูดเองว่าเขาเป็นน้ำพริกถ้วยเก่า เป็นของตาย แล้วตอนนี้จะมาหวงก้างทำไม?"
"เพราะฉันเพิ่งรู้ไงว่าน้ำพริกถ้วยนั้นมันมีค่าแค่ไหนเมื่อมันไปอยู่ในจานทอง!" วีรภาพลุกขึ้นคว้ากระเป๋าเสื้อสูท "ฉันจะออกไปข้างนอก อย่าตามมา!"