ผมไม่ใช่บาร์โฮสต์(Barhost)

"คิตะ ปุญญพัฒน์ เลิศวัฒนกุล" เจ้าของบาร์โฮสต์สุดหล่อ ที่ไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงจนได้รับฉายาว่า "เจ้าชายแห่งรัตติกาล" และเขายังปฏิเสธผู้หญิงทุกคนที่พยายามเข้าหาเขา จนถูกคนเข้าใจผิดคิดว่าเจ้าของ The F.Y.Club& Zenith Bar เป็นเกย์ จู่ ๆ วันหนึ่งเกิดอยากเป็นโฮสต์ขึ้นมา จนลูกน้องกับเพื่อนต่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน แล้วอะไรกันที่ทำให้คิตะเกิดอยากจะเป็นโฮสต์ขึ้นมา

"เจด้า จิดาภา" สาวสวย บ้านรวย แต่อยากออกมาทำธุรกิจเป็นแบรนด์ของตัวเองกับแฟนหนุ่ม เมื่อทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ทว่าเขากลับนอกใจเธอไปมีสัมพันธ์กับลูกสาวเจ้านายตัวเองจนตั้งท้อง นับตั้งแต่นั้นมาเธอก็ออกไปใช้ชีวิตด้วยการเที่ยว "บาร์โฮสต์" จนถูกทุกคนมอบสมญานามว่าเป็น "สายเปย์ตัวแม่"

เมื่อเด็กโฮสต์คนใหม่ มาเจอกับสายเปย์ตัวแม่ สาวสายเปย์ก็รีบควักตังออกมาจองตัวเด็กใหม่ทันที เด็กใหม่อย่างคิตะก็ไม่ได้ปฏิเสธเธออย่างเช่นผู้หญิงคนอื่น ๆ
______________________________
"อ้าว ไม่เคยเห็นหน้าเลยนะเรา เด็กใหม่เหรอ?"
คิตะชะงักนิด ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เด็กใหม่?"
ริมฝีปากขึ้นเป็นรูปโค้ง เผยให้เห็นรอยยิ้มหวาน และกวักมือให้ชายหนุ่มมานั่งข้าง ๆ มือเอื้อมไปล้วงหาตังค์กะจะเปย์หนุ่มคนใหม่ มือกลับหยิบมาได้แค่แบงก์ยี่สิบในกระเป๋าสตางค์ ก่อนยื่นให้เขา แต่ชายหนุ่มยังยืนปักหลักอยู่ที่เดิม

"วันนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวเหลือแค่นี้ วันนี้พี่มัดจำเอาไว้ก่อน พรุ่งนี้พี่จะมาใหม่ ขอจองนายไว้เลยนะ นั่งดริ๊งค์ด้วยสักชั่วโมงสองชั่วโมง เดี๋ยวเปย์ให้หนัก ๆ ใครใช้ให้วันนี้มาช้า"
เสียงหัวเราะรอบโต๊ะดังขึ้นเบา ๆ เพราะไม่มีใครกล้าบอกความจริง ว่าผู้ชายตรงหน้าคือ "เจ้าของที่นี่"
คิตะมองแบงก์ในมือเธอ แล้วหัวเราะในลำคอเบา ๆ
"โอเค...ถ้าพรุ่งนี้คุณจองตัวผม งั้นผมก็จะรอ"

กดซื้อใน Android หรือจะซื้อผ่านเว็บไซต์ ราคาจะถูกกว่าซื้อในระบบ IOS

ไรท์แนะนำให้อ่านตัวอย่างก่อนซื้อ ถ้าชอบค่อยกดซื้อ
ถ้าหากใครที่อ่านจบแล้ว ไรท์รบกวนนักอ่านที่น่ารักทุกท่านจิ้มเรตติ้งหรือรีวิวให้ไรท์ด้วยนะคะ
ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่อุดหนุนนิยายเรื่องที่สามของไรท์และเป็นเรื่องแรกของปี 2569