สะดุดรัก ยัยผักกาด

"ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าไปสนใจเรื่องคืนนั้น มันก็แค่วันไนต์สแตนด์ ใคร ๆ เขาก็ทำกัน"

"ท่านนายอำเภอ อย่าลีลามากได้มั้ยคะ" เธอถามเสียงดุรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเอาเสียเลยที่เขาออดอ้อนแถมยังทำตัวเชื่องช้าเหมือนเต่า อยากจะจับมาทุบเสียให้เข็ด
"ลีลามากอะไรกัน ไม่เท่าคืนนั้นหรอกน่า" เขาไม่สลดแถมยังเงยหน้าขึ้นมาพูดกับเธอด้วยแววตากรุ้มกริ่ม ความรู้สึกลึกซึ้งกับเธอในคืนนั้นมันยังคงตราตรึง ไม่เคยจางหายไปเลยสักวัน
"คืนนั้น?" ผักกาดยังงงๆ เพราะเธอจำอะไรไม่ค่อยได้ แต่เมื่อคิดถึงภาพในตอนเช้าหลังจากตื่นขึ้นมาแล้วเห็นลำเอ็นใหญ่ยักษ์ของเขาใบหน้าของเธอก็แดงซ่านขึ้นมาทันที
"อื้มใช่!" เขาตอบอย่างว่องไวแต่คนที่ปากไวกว่าก็รีบสวนกลับในทันที
"ทะลึ่ง!"
"อย่าบอกนะว่าลืมไปหมดแล้ว" เขาก้มเซ็นเอกสารจนครบทุกแผ่น แล้วเงยหน้าขึ้นมาถามเธอด้วยความน้อยใจ ใจคอเธอจะลืมไปให้หมดเลยใช่ไหม ทำไมถึงได้หมางเมินกันถึงขนาดนี้