สามีชาตินี้ท่านกับข้าไร้วาสนาต่อกันแล้ว

เพื่อไม่ให้พี่ชายที่แสนดีอย่าง ‘เซียวหรง’ ต้องกลายเป็นตัวร้ายถล่มแดนสวรรค์ตามบทในนิยายเพราะถูกนางเอกหักอก ทำให้ชีวิตสุขสบายของนางพังพินาศ นางก็ต้องขัดขวางรักสี่เศร้านี้ให้ได้ และถ้าหากอยากหนีเรื่องซวย ๆ อันเกิดจากอยู่ข้างกาย 'ซื่อหยางไท่ตี้จวิน' ผู้เป็นสามีของนาง ที่ควบตำแหน่งพระรองในนิยายด้วยแล้วล่ะก็

นางจึงวางแผนผลักไสไล่ส่งเขาให้แม่นางเอกไปให้พ้น ๆ เพื่อพี่ของนางจะปลอดภัยจากสตรีขี้อ่อย ส่วนนางจะปลอดภัยจากสามีเฮงซวยที่พาจุดจบมาสู่นาง

แต่แล้ว..ทำไม - -?

ย้อนกลับมาครั้งแรกก็เกือบขึ้นคร่อมกัน เกือบทำให้นางตกอยู่ในสถานการณ์ที่ทำเอาชีวิตไม่รอดในอนาคต! รอดพ้นมาได้ สามีที่บ้านก็แปลกไปชอบกล

ฝีเท้าที่เว้นระยะห่างอยู่สามก้าวสม่ำเสมอทางด้านหลัง เจ้าของร่างสูงโปร่งผู้ครอบครองใบหน้าหล่อเหลากว่าใครในแดนเซียน กลิ่นอายเยือกเย็นราวเหมันต์ฤดูแผ่กระจายจากกายเขาเล็กน้อย คือตี้จวินผู้น่าครั่นคร้ามของแดนสวรรค์ ในมือใหญ่กลับถือหอบผ้าสีสันสดใสที่บรรจุขนมของโปรดตี้โฮ่วภายในนั้น มุมปากชายหนุ่มกดลึกบางเบาแทบยากสังเกตเห็น ขณะเดินตามหลังสตรีตัวน้อยต้อย ๆ

"ตี้โฮ่วไม่เดินเร็วไปหน่อยหรือ"

"ไม่เจ้าค่ะ..."

"ไม่เร็ว?"

"ไม่.. ข้าหมายถึง ท่าน ไม่ ต้อง ตาม มา เจ้าค่ะ!"

ทุกอย่างกลับตาลปัตรเมื่อคนที่ควรถูกผลักไสไปอีกทาง ดันมาเดินตามหลังนางต้อย ๆ เว้ยยย .. เซียวลี่หลินปวดหัว