เมียลับใต้อาณัติ

คำโปรย
ปรัชญ์เก็บเด็กเอนฯอย่างยาหยีมาอุปการะเพราะเห็นแก่รักแรกอย่างพี่สาวเธอที่หายตัวไป เขาตักตวงความสุขจากร่างกายเธอใต้อาณัติแห่งความลับ เพื่อรอวันที่ 'ตัวจริง' ปรากฏตัว...

ตัวอย่างบางตอน
"อายังให้หยีไม่พอเหรอ หยีถึงได้อยากกลับไปขายตัวนัก อยากได้เงินเท่าไรก็บอกอามาสิ อาให้หยีได้ทุกอย่าง"
"หยีไม่ได้อยากได้เงินของอา แล้วหยีก็ไม่ได้ขายตัวอย่างที่อาปรัชญ์คิดด้วย ปล่อยหยีนะคะ" หญิงสาวพยายามดิ้นรนให้พ้นจากพันธนาการของเขา
"โกหก อาได้ยินทุกอย่างแล้วว่าหยีจะกลับไปทำงานบ้า ๆ นั่น"
ยาหยีเริ่มเหนื่อยใจที่ปรัชญ์ไม่รับฟังอะไรเธอเลย
"อาปรัชญ์เมามากแล้ว พูดไปตอนนี้ก็ไม่รู้เรื่องหรอกค่ะ เอาไว้พรุ่งนี้เราค่อยมาพูดกันดี ๆ นะคะ"
"ไม่ ถ้าหยีไม่ได้อยากได้เงินอา แล้วหยีอยากได้อะไร อ๋อ หรือว่าหยีอยากนอนกับไอ้พวกเสี่ยบ้ากามนั่น"
เพียะ!
ยาหยีหมดความอดทนกับถ้อยคำดูถูกของปรัชญ์ จึงตวัดฝ่ามือน้อย ๆ ขึ้นตบหน้าเขาไปหนึ่งฉาดจนชายหนุ่มหน้าหัน แก้มขึ้นรอยแดงเป็นริ้ว ๆ จากนั้นก็ประชดประชันปรัชญ์ด้วยความน้อยใจ
"ค่ะ หยีมันเป็นผู้หญิงสำส่อน อยากนอนกับผู้ชายไปทั่ว ก็หยีมันเป็นผู้หญิงขายตัวอย่างที่อาปรัชญ์ว่านี่คะ พอใจรึยังคะอาปรัชญ์ อาอยากได้ยินแบบนี้ใช่ไหม "
ปรัชญ์ได้ยินยาหยียอมรับก็ยิ่งทำให้ไฟโทสะลุกโหมกระหน่ำ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีขาดสะบั้น เขาจึงใช้ตัวตนด้านมืดที่ซ่อนอยู่ส่วนลึกของหัวใจนำทางทันที
"ดี! ถ้าหยีอยากขายนัก อาจะซื้อเอง..."