มือปราบ(พยศ)แวมไพร์

คำโปรย : เมื่อหัวหน้าหน่วยลับพิเศษต้องพัวพันกับคดีพิเศษ! เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองจะต้องเจอกับคนร้ายที่เหนือกฎธรรมชาติ
"ลองนายลวนลามมากกว่านี้...ฉันจะดูดเลือดจนหมดตัวเลย! " / "...กว่าเลือดจะหมดตัวฉันคงจะเอาเธอจนหมดแรง"
------------------------------------------------------
เนื้อเรื่องส่วนหนึ่ง
"ขอโทษลัณณ์ ผมทำไม่ได้"

"ถ้านายไม่ทำ อือ! " สาวน้อยคำรามในลำคอเกร็งทั้งเรือนร่างจนผิวขึ้นสีแดงจัด ท่าทางที่เธอกำลังต่อสู้กับบางอย่างภายในบ่งบอกได้ว่ากำลังทรมานจนสุดขั้วหัวใจ "ฉันจะต้องกลายเป็นแวมไพรในตอนนี้ อึก ละ แล้วจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ฮึก"

"..."

หยาดน้ำสีใสหลั่งรินออกมาจากหางตาคู่สวยด้วยความเจ็บปวดในส่วนลึก อกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นและลงตามจังหวะสะอื้นไห้ "นายช่วยที นะ...ฉันไม่อยากฆ่าใครอีกแล้ว ภาม พลีส"

เสียงออดอ้อนแสนหวานส่งผลให้คณาทัชหมดความอดทนอีกต่อไป เลื่อนฝ่ามือไปคว้าท้ายทอยงาม ก่อนจะโน้มใบหน้าลงต่ำกวาดมองดวงหน้าจิ้มลิ้มอีกครั้ง

นาทีต่อมาริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงบนกลีบปากนุ่ม เขาอยากจะเริ่มจากความนุ่มนวลและอ่อนโยน แต่ดูเหมือนคนในอ้อมแขนจะไม่สาแก่ใจและเป็นฝ่ายบดขยี้เรียวปากเข้าหาอย่างดุเดือด!

"ยัยเด็กแสบ"

ชายหนุ่มคำรามลอดไรฟันก่อนจะผละจากทรวงอกแสนนุ่มหยุ่นอย่างเสียดาย ใช้มือข้างหนึ่งประคองสะโพกกลมกลึงและยกสูงขึ้นเล็กน้อย ส่วนอีกข้างจัดการปลดซิบและกระดุมกางเกงอย่างคล่องแคล่วและรวดเร็ว

หญิงสาวใช้ดวงตาสีแดงเพลิงอันแสนหวานเยิ้มด้วยแรงปรารถนาสบตากับคนบนร่าง กายสูงใหญ่ขยับเข้ามาแนบชิดและดันส่วนแข็งขืนถูไถที่ร่องชื้นแฉะคล้ายจะขออนุญาตไปในที

แต่นาทีนี้ลัณณ์นรีไม่ต้องการความเป็นสุภาพบุรุษใดๆ ใคร่อยากให้เขาทำให้เธอพ้นจากความทรมานเดี๋ยวนี้! น้ำเสียงหวานที่แหบพร่าเอ่ยขึ้นด้วยความแน่วแน่

"ใส่มันเข้ามา ภาม"

-------------------------------------------
จากใจนักเขียน
เรื่องนี้จะเน้นเนื้อหาไปที่คู่พระนางมากกว่าฉากบู๊น้าา
X ไม่มีดราม่า X เน้นอ่านแบบชิลๆ สืบสวนนิดๆ ฟินหน่อยๆ คอมเมดี้เล็กๆ
-------------------------------------------
แนะนำให้โหลดตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ