ปกป้องรัก...เพื่อนสนิท

จีบคนน้องได้คนพี่ แถมยังโดนหลอกอีกเวรกรรมอะไรของฉันเนี่ย! ว่าแต่ทำไมต้องมีนายอยู่กับฉันในทุกสถานการด้วย

ตัวอย่างในตอน
"พี่น่าน! บังเอิญจังเลยค่ะ" เธอรีบร้องอุทานด้วยความตกใจจากนั้นก็ยกมือขึ้นเล็กน้อยให้อยู่ระดับหน้าอกโบกให้เขาเบาๆ ทำเหมือนเพิ่งเห็น ทั้งที่จริงๆ แล้วเธอแอบรอจังหวะนี้มานานหลายครั้งแล้ว

น่านฟ้าหลุดหัวเราะในลำคอเบาๆ "บังเอิญจังเลยครับ กำลังจะไปไหนเหรอ"

คำถามของเขานั้นทำเอาแก้มของเธอร้อนผ่าวจากความดีใจที่อีกฝ่ายคุยกับเธอ

"กำลังจะไปซื้อน้ำค่ะ" เมลดาชี้ไปทางร้านกาแฟข้างล่างตึก เธอสังเกตมาสักพักแล้วว่าน่านฟ้าจะต้องแวะซื้อกาแฟทุกครั้งก่อนเข้าเรียน เธอจึงอาศัยโอกาสนี้ในการเปิดเรื่องคุยกับเขา

"งั้นเหรอ พี่ก็กำลังจะไปเหมือนกันไปพร้อมกันเลยพี่เลี้ยง" น่านฟ้ากล่าวแล้วเผยอหน้าให้เมลดาเดินตามไปด้วยกัน

เมลดายิ้มด้วยอาการเคอะเขินแต่ก็ตกลงยอมไปแต่โดยดี เธอเดินตามหลังเขาไปช้าๆ เฝ้าสังเกตท่าทางของเขาด้วยความหลงใหล ‘ขาของเขายาวจังก้าวครั้งเดียวเท่ากับของฉันตั้งสองก้าวแน่ะ’

"สวัสดีค่ะ รับอะไรดีคะวันนี้มีโปรโมชั่น 2 แก้วฟรีหนึ่งแก้วเฉพาะเมนูที่เข้าร่วมรายการค่ะ" พนักงานประจำของร้านกล่าวเสียงใส พร้อมด้วยรอยยิ้มกว้าง เมื่อเห็นลูกค้าเจ้าประจำสุดหล่อกำลังเดินเข้ามา

"เหมือนเดิมครับ น้องเอาไรสั่งเลย" น่านฟ้ายิ้มให้พนักงานก่อนจะหันไปบอกเมลดาที่ยื่นอยู่ด้านหลัง

"เอาลาเต้เย็นหนึ่งแก้วค่ะ" เมลดาไม่รู้จะดื่มอะไรแต่คิดเอาเองว่าถ้าเธอดื่มกาแฟบางทีเขาอาจจะชอบ และชวนเธอคุยเรื่องกาแฟต่อก็ได้

.


"ไอ้มีน! ทางนี้ๆ" เมลดาเห็นณภัทรเดินเข้าประตูมาก็โบกมือเรียกด้วยความตื่นเต้นทันที

ณภัทรเดินเข้าไปหา "มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?"

"มี อะ ให้" เมลดายิ้มกว้างก่อนจะส่งกล่องที่บรรจุคุกกี้ขนาดเท่าแผ่นกระดานให้เขา

"หื้ม ให้ฉันทำไม" ณภัทรมองด้วยความหวาดระแวง ลูกคุณหนูที่มีคนเอาอกเอาใจล้อมหน้าล้อมหลังจะนำของหน้าตาน่าเกลียดมาให้คนอื่น

"ไอ้มีน! แกอย่าทำหน้าเหมือนฉันวางยาพิษแกได้ไหมวะ คุกกี้ คุกกี้ที่ฉันทำเองกับมือครั้งแรก ฉันเอามาให้นายลองชิมคนแรกเลยนะเว้ย" เมลดาทำสีหน้าไม่พอใจที่อีกฝ่ายใส่ร้ายเธอ

"จริงเหรอ เอามาชิมหน่อย" ณภัทรใจกระตุกวูบเมื่อได้ยินว่าจะได้เป็นคนแรกที่ได้ชิมคุกกี้ฝีมือเมลดา

"อร่อยไหม พอจะเอาไปให้พี่น่านได้เปล่า?" เมลดาจ้องณภัทรด้วยความกังวล

ณภัทรหยุดชะงักไปเล็กน้อยความดีใจก่อนหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวดราวกับว่ามีปลายมีดแหลมแทงเขาที่หัวใจของเขาช้าๆ รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ ถูกดึงออกไปทีละเล็กน้อย ทำให้เจ้าของคุกกี้ไม่ได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้ เขาก็มีเผื่อใจในเรื่องนี้ไว้บ้างแล้วแต่มันก็อดที่จะเสียใจไม่ได้จริงๆ